• 31آگوست

    همه خواص شگفت انگیز فلفل سیاه

    فلفل سیاه یکی از ادویه های پر مصرف در نقاط مختلف جهان است.میوه گیاه فلفل سیاه از خانواده Piperaceae محسوب می شود و هم به عنوان ادویه و هم به عنوان دارو مورد استفاده قرار می گیرد. ماده شیمیایی پیپرین که در فلفل سیاه وجود دارد، عامل تندی این ماده غذایی است. فلفل سیاه بومی کرالا، ایالتی در جنوب هند است.

    از زمان های قدیم، فلفل سیاه یکی از پر معامله‌ترین ادویه های جهان بوده است. فلفل سیاه یک گیاه فصلی نیست و از این رو در تمام طول سال دسترسی به آن وجود دارد. هنگامی که فلفل سیاه خشک می شود از آن به عنوان یاد می شود و سپس تبدیل به پودر می شود تا در پخت و پز مورد استفاده قرار گرفته و عطر و مزه بهتری به آن ببخشد.

    به واسطه ویژگی های ضد باکتریایی، فلفل به عنوان ماده ای برای حفظ و نگهداری مواد غذایی نیز استفاده می شود. فلفل سیاه سرشار از منگنز، آهن، پتاسیم، ویتامین C، ویتامین K، و فیبر غذایی است. همچنین، فلفل سیاه عامل ضد التهابی بسیار خوبی است

    فواید سلامت این ماده غذایی

    مفید برای معده

    فلفل سیاه موجب افزایش ترشح اسید هیدروکلریک در معده می شود و از این رو فرآیند گوارش را تسهیل می کند. گوارش درست و مناسب برای جلوگیری از اسهال، یبوست و گاز معده ضروری است. فلفل سیاه به پیشگیری از تشکیل گازهای روده نیز کمک می کند و هنگامی که در رژیم غذایی فردی قرار می گیرد با افزایش تعریق و دفع ادرار به خروج سموم از بدن کمک می کند.

    عرق کردن به خروج سموم و پاکسازی منافذ پوست از هر گونه جسم خارجی کمک می کند و همچنین می تواند آب اضافی یا انباشتگی که به نام ورم شناخته می شود را از بین ببرد. از نظر دفع ادرار، با مصرف فلفل سیاه شما می توانید اسید اوریک، اوره، آب اضافی و چربی را از بدن خود خارج کنید زیرا ۴ درصد ادرار از چربی تشکیل شده است.

    فلفل سیاه با بهبود گوارش غذا به کاهش وزن در فرد کمک می کند و عملکرد کلی بدن را ارتقا داده و از برخی بیماری های دستگاه گوارش و سرطان روده بزرگ پیشگیری می کند. توانایی این ماده غذایی در خروج گاز از بدن به دلیل ضد نفخ بودن آن است که به خروج گاز به شیوه ای سالم و با حرکت رو به پایین به جای فشار آن به سمت بالا و فشار بر قفسه سینه و اندام های حیاتی دیگر کمک می کند. همچنین فلفل سیاه از تشکیل گاز بیشتر در بدن جلوگیری می کند.

    کاهش وزن

    لایه بیرونی دانه فلفل سیاه به تجزیه سلول های چربی کمک می کند. از این رو، مصرف غذاهای حاوی فلفل روشی خوب برای کمک به کاهش وزن به طور طبیعی است. هنگامی که سلول های چربی به اجزا تشکیل دهنده خود شکسته می شوند به راحتی توسط بدن فرآوری شده و در فرآیندها و واکنش های آنزیمی سالم‌ تر به جای ذخیره در بدن و افزودن بر وزن به کار گرفته می شوند.

    سلامت پوست

    فلفل سیاه به درمان ویتیلیگو یا پیسی، یک بیماری پوستی که موجب می شود برخی نواحی پوست رنگ عادی خود را از دست داده و سفید رنگ شوند، کمک می کند. محتوای پیپرین فلفل سیاه می تواند پوست را برای تولید رنگدانه تحریک کند. درمان موضعی پیپرین در ترکیب با درمان نور فرابنفش بهتر از درمان های شدیدتر و مبتنی بر مواد شیمیایی برای ویتیلیگو است. این روش همچنین احتمال ابتلا به سرطان پوست به واسطه تابش بیش از اندازه نور فرابنفش را کاهش می دهد.

    تسکین تنفسی

    در روش های آیورودا، فلفل سیاه به داروهای نیروبخش مخصوص سرماخوردگی و سرفه افزوده شده است. فلفل سیاه سینوزیت و احتقان بینی را نیز تسکین می دهد. فلفل سیاه دارای ویژگی خلط آور است که به تجزیه خلط و مخاط تشکیل شده در دستگاه تنفسی کمک می کند. ویژگی محرک طبیعی آن به خروج این مواد از طریق سرفه و عطسه کمک می کند که با خروج آنها از بدن به تسریع روند بهبودی از هر گونه عفونت یا بیماری که گرفتار آن شده اید، کمک می کند.

    ویژگی ضد باکتری

    ویژگی ضد باکتری فلفل سیاه به مبارزه علیه عفونت ها و گزش حشرات کمک می کند. استفاده از فلفل سیاه در رژیم غذایی به پاکسازی شریان ها به روشی مشابه با فیبر و از بین بردن اضافی از دیواره رگ ها کمک می کند و از این رو به کاهش گرفتگی رگ ها، از عوامل اصلی بروز حملات قلبی و سکته مغزی، کمک می کند.

    پتانسیل آنتی اکسیدانی

    یک آنتی اکسیدان مانند فلفل سیاه می تواند به پیشگیری و ترمیم آسیب های وارد شده از رادیکال های آزاد کمک کند و از این رو به پیشگیری از بروز سرطان، بیماری های قلبی و عروقی و مشکلات کبدی منجر شود. رادیکال های آزاد مواد زائد حاصل از سوخت و ساز سلولی هستند که به سلول های سالم حمله کرده و موجب جهش DNA آنها و تبدیل شدن‌ شان به سلول های سرطانی می شود. آنتی اکسیدان هایی مانند فلفل سیاه این ترکیبات مضر را خنثی کرده و از بدن در برابر بسیاری از شرایط، حتی نشانه های پیری زودرس مانند شکل گیری چین و چروک، لکه های مرتبط با سن، انحطاط ماکولا، و از دست دادن حافظه محافظت می کند.

    ارتقا فراهمی زیستی

    فلفل سیاه به انتقال مزایای گیاهان دارویی دیگر به بخش های مختلف بدن کمک می کند و بهره‌ وری مواد غذایی سالم دیگر که مصرف می کنیم را به حداکثر می رساند. بر همین اساس است که افزودن آن به غذاها نه تنها طعم بهتری به آنها می بخشد، بلکه به مواد مغذی دیگر کمک می کند تا هر چه بیشتر در دسترس بدن ما قرار بگیرند.

    اختلال شناختی و سلامت عصبی

    در مطالعات مختلف مشخص شده است پیپرین، یکی از اجزای کلیدی فلفل سیاه، به کاهش اختلال حافظه و نقش شناختی کمک می کند. مسیرهای شیمیایی در مغز به نظر می رسد با این ترکیب طبیعی تحریک می شوند و از این رو پژوهش های اولیه به منافع مصرف فلفل توسط بیماران مبتلا به آلزایمر و افرادی که از زوال عقل و دیگر نقص های شناختی مرتبط با افزایش سن یا انتشار رادیکال های آزاد رنج می برند، اشاره داشته اند.

    زخم معده پپتیک

    چندین مطالعه نشان داده اند فلفل سیاه ممکن است آثار مفیدی روی آسیب مخاط معده و زخم های پپتیک به واسطه ویژگی های آنتی اکسیدانی و ضد التهابی خود داشته باشد. پژوهش های بیشتر در این زمینه همچنان ادامه دارند.

    آسم و سیاه سرفه

    فلفل سیاه از آنجایی که به عنوان ماده ای خلط آور شناخته می شود و همچنین دارای ویژگی های ضد التهابی است می تواند در درمان بیماری های دستگاه تنفسی کاربرد داشته باشد.

    در پایان

    تهیه پودر فلفل سیاه در خانه بهتر از خرید پودر آماده آن است. با این وجود، حتی پودرهای خانگی نیز تازگی خود را تنها برای سه ماه حفظ می کنند و این در شرایطی است که دانه های فلفل می توانند شادابی خود را به طور نامحدود حفظ کنند. از این رو، افزودن مقداری فلفل سیاه به وعده های غذایی روزانه هم به بهتر شدن مزه و هم گوارش بهتر کمک می کند. همچنین سلامت کلی و بهزیستی انسان را بهبود می بخشد.

    البته فلفل سیاه می تواند موجب عطسه شود. بیمارانی که عمل جراحی شکمی داشته اند نباید بیش از اندازه فلفل سیاه به رژیم غذایی خود اضافه کنند زیرا اثر تحریک کننده بر روده ها دارد. فلفل سیاه نباید با غلظت زیاد استفاده شود و اگر نشانه های به آن را در بدن خود مشاهده کردید مصرف این ماده غذایی را متوقف کرده و با یک پزشک مشورت کنید./سلامتی

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    همه خواص شگفت انگیز فلفل سیاه

    فلفل سیاه یکی از ادویه های پر مصرف در نقاط مختلف جهان است.میوه گیاه فلفل سیاه از خانواده Piperaceae محسوب می شود و هم به عنوان ادویه و هم به عنوان دارو مورد استفاده قرار می گیرد. ماده شیمیایی پیپرین که در فلفل سیاه وجود دارد، عامل تندی این ماده غذایی است. فلفل سیاه بومی کرالا، ایالتی در جنوب هند است.

    از زمان های قدیم، فلفل سیاه یکی از پر معامله‌ترین ادویه های جهان بوده است. فلفل سیاه یک گیاه فصلی نیست و از این رو در تمام طول سال دسترسی به آن وجود دارد. هنگامی که فلفل سیاه خشک می شود از آن به عنوان یاد می شود و سپس تبدیل به پودر می شود تا در پخت و پز مورد استفاده قرار گرفته و عطر و مزه بهتری به آن ببخشد.

    به واسطه ویژگی های ضد باکتریایی، فلفل به عنوان ماده ای برای حفظ و نگهداری مواد غذایی نیز استفاده می شود. فلفل سیاه سرشار از منگنز، آهن، پتاسیم، ویتامین C، ویتامین K، و فیبر غذایی است. همچنین، فلفل سیاه عامل ضد التهابی بسیار خوبی است

    فواید سلامت این ماده غذایی

    مفید برای معده

    فلفل سیاه موجب افزایش ترشح اسید هیدروکلریک در معده می شود و از این رو فرآیند گوارش را تسهیل می کند. گوارش درست و مناسب برای جلوگیری از اسهال، یبوست و گاز معده ضروری است. فلفل سیاه به پیشگیری از تشکیل گازهای روده نیز کمک می کند و هنگامی که در رژیم غذایی فردی قرار می گیرد با افزایش تعریق و دفع ادرار به خروج سموم از بدن کمک می کند.

    عرق کردن به خروج سموم و پاکسازی منافذ پوست از هر گونه جسم خارجی کمک می کند و همچنین می تواند آب اضافی یا انباشتگی که به نام ورم شناخته می شود را از بین ببرد. از نظر دفع ادرار، با مصرف فلفل سیاه شما می توانید اسید اوریک، اوره، آب اضافی و چربی را از بدن خود خارج کنید زیرا ۴ درصد ادرار از چربی تشکیل شده است.

    فلفل سیاه با بهبود گوارش غذا به کاهش وزن در فرد کمک می کند و عملکرد کلی بدن را ارتقا داده و از برخی بیماری های دستگاه گوارش و سرطان روده بزرگ پیشگیری می کند. توانایی این ماده غذایی در خروج گاز از بدن به دلیل ضد نفخ بودن آن است که به خروج گاز به شیوه ای سالم و با حرکت رو به پایین به جای فشار آن به سمت بالا و فشار بر قفسه سینه و اندام های حیاتی دیگر کمک می کند. همچنین فلفل سیاه از تشکیل گاز بیشتر در بدن جلوگیری می کند.

    کاهش وزن

    لایه بیرونی دانه فلفل سیاه به تجزیه سلول های چربی کمک می کند. از این رو، مصرف غذاهای حاوی فلفل روشی خوب برای کمک به کاهش وزن به طور طبیعی است. هنگامی که سلول های چربی به اجزا تشکیل دهنده خود شکسته می شوند به راحتی توسط بدن فرآوری شده و در فرآیندها و واکنش های آنزیمی سالم‌ تر به جای ذخیره در بدن و افزودن بر وزن به کار گرفته می شوند.

    سلامت پوست

    فلفل سیاه به درمان ویتیلیگو یا پیسی، یک بیماری پوستی که موجب می شود برخی نواحی پوست رنگ عادی خود را از دست داده و سفید رنگ شوند، کمک می کند. محتوای پیپرین فلفل سیاه می تواند پوست را برای تولید رنگدانه تحریک کند. درمان موضعی پیپرین در ترکیب با درمان نور فرابنفش بهتر از درمان های شدیدتر و مبتنی بر مواد شیمیایی برای ویتیلیگو است. این روش همچنین احتمال ابتلا به سرطان پوست به واسطه تابش بیش از اندازه نور فرابنفش را کاهش می دهد.

    تسکین تنفسی

    در روش های آیورودا، فلفل سیاه به داروهای نیروبخش مخصوص سرماخوردگی و سرفه افزوده شده است. فلفل سیاه سینوزیت و احتقان بینی را نیز تسکین می دهد. فلفل سیاه دارای ویژگی خلط آور است که به تجزیه خلط و مخاط تشکیل شده در دستگاه تنفسی کمک می کند. ویژگی محرک طبیعی آن به خروج این مواد از طریق سرفه و عطسه کمک می کند که با خروج آنها از بدن به تسریع روند بهبودی از هر گونه عفونت یا بیماری که گرفتار آن شده اید، کمک می کند.

    ویژگی ضد باکتری

    ویژگی ضد باکتری فلفل سیاه به مبارزه علیه عفونت ها و گزش حشرات کمک می کند. استفاده از فلفل سیاه در رژیم غذایی به پاکسازی شریان ها به روشی مشابه با فیبر و از بین بردن اضافی از دیواره رگ ها کمک می کند و از این رو به کاهش گرفتگی رگ ها، از عوامل اصلی بروز حملات قلبی و سکته مغزی، کمک می کند.

    پتانسیل آنتی اکسیدانی

    یک آنتی اکسیدان مانند فلفل سیاه می تواند به پیشگیری و ترمیم آسیب های وارد شده از رادیکال های آزاد کمک کند و از این رو به پیشگیری از بروز سرطان، بیماری های قلبی و عروقی و مشکلات کبدی منجر شود. رادیکال های آزاد مواد زائد حاصل از سوخت و ساز سلولی هستند که به سلول های سالم حمله کرده و موجب جهش DNA آنها و تبدیل شدن‌ شان به سلول های سرطانی می شود. آنتی اکسیدان هایی مانند فلفل سیاه این ترکیبات مضر را خنثی کرده و از بدن در برابر بسیاری از شرایط، حتی نشانه های پیری زودرس مانند شکل گیری چین و چروک، لکه های مرتبط با سن، انحطاط ماکولا، و از دست دادن حافظه محافظت می کند.

    ارتقا فراهمی زیستی

    فلفل سیاه به انتقال مزایای گیاهان دارویی دیگر به بخش های مختلف بدن کمک می کند و بهره‌ وری مواد غذایی سالم دیگر که مصرف می کنیم را به حداکثر می رساند. بر همین اساس است که افزودن آن به غذاها نه تنها طعم بهتری به آنها می بخشد، بلکه به مواد مغذی دیگر کمک می کند تا هر چه بیشتر در دسترس بدن ما قرار بگیرند.

    اختلال شناختی و سلامت عصبی

    در مطالعات مختلف مشخص شده است پیپرین، یکی از اجزای کلیدی فلفل سیاه، به کاهش اختلال حافظه و نقش شناختی کمک می کند. مسیرهای شیمیایی در مغز به نظر می رسد با این ترکیب طبیعی تحریک می شوند و از این رو پژوهش های اولیه به منافع مصرف فلفل توسط بیماران مبتلا به آلزایمر و افرادی که از زوال عقل و دیگر نقص های شناختی مرتبط با افزایش سن یا انتشار رادیکال های آزاد رنج می برند، اشاره داشته اند.

    زخم معده پپتیک

    چندین مطالعه نشان داده اند فلفل سیاه ممکن است آثار مفیدی روی آسیب مخاط معده و زخم های پپتیک به واسطه ویژگی های آنتی اکسیدانی و ضد التهابی خود داشته باشد. پژوهش های بیشتر در این زمینه همچنان ادامه دارند.

    آسم و سیاه سرفه

    فلفل سیاه از آنجایی که به عنوان ماده ای خلط آور شناخته می شود و همچنین دارای ویژگی های ضد التهابی است می تواند در درمان بیماری های دستگاه تنفسی کاربرد داشته باشد.

    در پایان

    تهیه پودر فلفل سیاه در خانه بهتر از خرید پودر آماده آن است. با این وجود، حتی پودرهای خانگی نیز تازگی خود را تنها برای سه ماه حفظ می کنند و این در شرایطی است که دانه های فلفل می توانند شادابی خود را به طور نامحدود حفظ کنند. از این رو، افزودن مقداری فلفل سیاه به وعده های غذایی روزانه هم به بهتر شدن مزه و هم گوارش بهتر کمک می کند. همچنین سلامت کلی و بهزیستی انسان را بهبود می بخشد.

    البته فلفل سیاه می تواند موجب عطسه شود. بیمارانی که عمل جراحی شکمی داشته اند نباید بیش از اندازه فلفل سیاه به رژیم غذایی خود اضافه کنند زیرا اثر تحریک کننده بر روده ها دارد. فلفل سیاه نباید با غلظت زیاد استفاده شود و اگر نشانه های به آن را در بدن خود مشاهده کردید مصرف این ماده غذایی را متوقف کرده و با یک پزشک مشورت کنید./سلامتی

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    همه خواص شگفت انگیز فلفل سیاه

  • 31آگوست

    با این ورزش ها شدیداً کالری بسوزانید

    خود را میکس کنید و به خود این فرصت را بدهید که دیگر ورزش ها را نیز امتحان کنید. تنوع بخشیدن به ورزش نه تنها باعث می شود کالری بیشتری بسوزانید بلکه انگیزه تان را افزایش می دهد تا به ورزش کردن ادامه دهید.

    اگر با دنیای فیتنس آشنا باشید مسلما می دانید برای شکل گرفتن بدن و کاهش وزن چه چیزهایی لازم است: کالری دریافتی در برابر کالری مصرفی. هرچند تحقیقات جدید نشان داده که کاهش وزن سریع کاری دشوار است – تحقیقات سال ۲۰۱۶ نشان داد برای داشتن کاهش وزنی سریع باید به شدت ورزش داشت و برنامه غذایی بسیار محدود در کالری را اجرا کرد – اما همچنان کالری ها با اهمیت هستند مخصوصا اگر آن ها را در باشگاه بسوزانید.

    وقتی مقدار کالری که ورزش مورد علاقه تان و دیگر ورزش ها می سوزانند را می دانید، می توانید کارآمدترین نوع برنامه ورزشی را طراحی کنید تا سرعت دست یابی به اهداف تان افزایش پیدا کند. در میان ورزش های هوازی، دویدن و اسکیت در صدر جدول کالری سوزترین ورزش ها قرار دارند. اما در میان این ورزش ها تعداد دیگری هم هستند که می توانند در یک ساعت، ۵۰۰ کالری بسوزانند.

    بزرگترین کالری سوزها

    • اطلاعات این جدول بر اساس شخصی با وزن ۷۲ کیلوگرم است.
    • دویدن با سرعت ۱۳ کیلومتر بر ساعت: ۸۶۱ کالری در یک ساعت
    • اسکیت: ۵۴۸ کالری در یک ساعت
    • تکواندو: ۷۵۲ کالری در یک ساعت
    • طناب زدن: ۸۶۱ کالری در یک ساعت
    • تردمیل پله ای: ۶۵۷ کالری در یک ساعت
    • دویدن آهسته با سرعت ۸ کیلومتر بر ساعت: ۶۰۶ کالری در یک ساعت
    • پیاده روی با کوله پشتی ( مسافرتی ): ۵۱۱ کالری در یک ساع
    • راکت بال: ۵۱۱ کالری در یک ساعت
    • اسکی ( شامل پیاده روی با چوب اسکی ): ۴۹۶ کالری در یک ساعت
    • ایروبیک با شدت بالا: ۵۳۳ کالری در یک ساعت

    مشخص است که این مقدار کالری ها تخمینی است و مقدار کالری مصرفی برای هر فرد می تواند متفاوت باشد. ممکن است مسافتی که می پیمایید بنا به دلایل مختلف، متفاوت باشد از جمله شدت ورزشی که می کنید، وزن تان و سطح تناسب اندام کنونی تان.

    گاهی نیز به دلیل شکل بدن و ترکیب بدنی تان ممکن است میزان کاهش پیدا کند. تحقیقات نشان داده خانم های سیاه پوست برای سوزاندن مقدار مشخصی از وزن باید مقدار کالری کمتری به نسبت خانم های سفید پوست مصرف کنند.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    با این ورزش ها شدیداً کالری بسوزانید

    خود را میکس کنید و به خود این فرصت را بدهید که دیگر ورزش ها را نیز امتحان کنید. تنوع بخشیدن به ورزش نه تنها باعث می شود کالری بیشتری بسوزانید بلکه انگیزه تان را افزایش می دهد تا به ورزش کردن ادامه دهید.

    اگر با دنیای فیتنس آشنا باشید مسلما می دانید برای شکل گرفتن بدن و کاهش وزن چه چیزهایی لازم است: کالری دریافتی در برابر کالری مصرفی. هرچند تحقیقات جدید نشان داده که کاهش وزن سریع کاری دشوار است – تحقیقات سال ۲۰۱۶ نشان داد برای داشتن کاهش وزنی سریع باید به شدت ورزش داشت و برنامه غذایی بسیار محدود در کالری را اجرا کرد – اما همچنان کالری ها با اهمیت هستند مخصوصا اگر آن ها را در باشگاه بسوزانید.

    وقتی مقدار کالری که ورزش مورد علاقه تان و دیگر ورزش ها می سوزانند را می دانید، می توانید کارآمدترین نوع برنامه ورزشی را طراحی کنید تا سرعت دست یابی به اهداف تان افزایش پیدا کند. در میان ورزش های هوازی، دویدن و اسکیت در صدر جدول کالری سوزترین ورزش ها قرار دارند. اما در میان این ورزش ها تعداد دیگری هم هستند که می توانند در یک ساعت، ۵۰۰ کالری بسوزانند.

    بزرگترین کالری سوزها

    • اطلاعات این جدول بر اساس شخصی با وزن ۷۲ کیلوگرم است.
    • دویدن با سرعت ۱۳ کیلومتر بر ساعت: ۸۶۱ کالری در یک ساعت
    • اسکیت: ۵۴۸ کالری در یک ساعت
    • تکواندو: ۷۵۲ کالری در یک ساعت
    • طناب زدن: ۸۶۱ کالری در یک ساعت
    • تردمیل پله ای: ۶۵۷ کالری در یک ساعت
    • دویدن آهسته با سرعت ۸ کیلومتر بر ساعت: ۶۰۶ کالری در یک ساعت
    • پیاده روی با کوله پشتی ( مسافرتی ): ۵۱۱ کالری در یک ساع
    • راکت بال: ۵۱۱ کالری در یک ساعت
    • اسکی ( شامل پیاده روی با چوب اسکی ): ۴۹۶ کالری در یک ساعت
    • ایروبیک با شدت بالا: ۵۳۳ کالری در یک ساعت

    مشخص است که این مقدار کالری ها تخمینی است و مقدار کالری مصرفی برای هر فرد می تواند متفاوت باشد. ممکن است مسافتی که می پیمایید بنا به دلایل مختلف، متفاوت باشد از جمله شدت ورزشی که می کنید، وزن تان و سطح تناسب اندام کنونی تان.

    گاهی نیز به دلیل شکل بدن و ترکیب بدنی تان ممکن است میزان کاهش پیدا کند. تحقیقات نشان داده خانم های سیاه پوست برای سوزاندن مقدار مشخصی از وزن باید مقدار کالری کمتری به نسبت خانم های سفید پوست مصرف کنند.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    با این ورزش ها شدیداً کالری بسوزانید

  • 31آگوست

    سنگ کلیه را با این ۸ روش خانگی دفع کنید

    سنگ کلیه زمانی رخ می دهد که کلیه ها دیگر قادر به پردازش سموم از بدن به طور موثر نیستند. این عارضه با درد و انسداد در جریان ادرار خود را نشان می دهد. در اینجا درمان های طبیعی و ساده خانگی برای کمک به تسکین درد و ناراحتی ناشی از آن و سرعت بخشیدن به روند درمان طبیعی بدن را می‌خوانید:

    نوشیدن آب لیمو

    یک راه کار ساده، موثر و در عین حال ارزان ‌قیمت برای درمان سنگ کلیه و کاهش درد ناشی از آن، مصرف آب مرکبات به ویژه‌ است که راه‌ حلی کارآمد و امیدبخش برای این بیماران است.

    برگ توت فرنگی

    برگ توت فرنگی می تواند به درمان سنگ کلیه کمک کند. افرادی که به سنگ کلیه مبتلا هستند می توانند ۴۰ گرم از برگ توت فرنگی را با یک لیتر آب به مدت ۳ تا ۴ دقیقه بجوشانند. سپس، این محلول را هر ۵ ساعت یک بار بنوشند.

    ریشه قاصدک

    این گیاه پاک کننده کلیه است و مصرف آن به میزان ۵۰۰ میلی گرم دو بار در روز می تواند برای دفع سنگ کلیه بسیار مفید باشد. ریشه قاصدک از صدها سال پیش به عنوان روشی درمانی برای دفع سنگ کلیه به کار رفته است.

    لوبیا

    لوبیا سرشار از پتاسیم و یک درمان خانگی موثر برای سنگ کلیه است. به گفته متخصصان ۶۰ گرم لوبیا قرمز باید برای ۶ ساعت در آب گرم جوشانده شود. این آب را باید از صافی رد کنید و اجازه بدهید مایع به دست آمده برای ۸ ساعت خنک شود. به مدت یک روز و هر دو ساعت یک بار می توان یک لیوان از این مایع نوشید و آن هم برای کاهش درد و وخامت سنگ کلیه.

    چای ریحان

    چای ریحان و به طور کلی ریحان از جمله سبزی ‌های مفیدی است که مصرف آن به طور روزانه سلامت کلیه‌ ها را تضمین می‌ کند. در صورت ابتلا به سنگ کلیه می‌ توانید طی شش ماه، هر روز یک قاشق چای خوری آب ریحان را با عسل مخلوط و میل کنید. این ترکیب به دفع سریع‌ تر و آسان ‌تر سنگ کمک می کند.

    انار

    همیشه شنیده‌ ایم انار فواید زیادی برای سلامت دارد ولی هسته‌ ها و آب آن به عنوان یک درمان طبیعی برای دفع سنگ‌ های کلیوی به شمار می‌ رود. دلیل آن هم ویژگی ترش و قابض بودن آن است که کلیه‌ ها را شست و شو داده و به دفع راحت ‌تر سنگ کمک می ‌کند.

    منیزیم

    مطالعات نشان می دهد که مردم با سنگ های کلیوی هنگامی که مکمل های کلسیم را دریافت می کنند، نرخ بهبودشان به ۹۲/۳ درصد می رسد. دریافت روزانه ۳۰۰ میلی گرم منیزیم برای پیشگیری و کاهش علائم سنگ کلیه توصیه می شود.

    کرفس

    افرادی که به سنگ کلیه مبتلا هستند می توانند نصف فنجان را قبل از هر وعده غذایی بنوشند./سلامتی

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    سنگ کلیه را با این ۸ روش خانگی دفع کنید

    سنگ کلیه زمانی رخ می دهد که کلیه ها دیگر قادر به پردازش سموم از بدن به طور موثر نیستند. این عارضه با درد و انسداد در جریان ادرار خود را نشان می دهد. در اینجا درمان های طبیعی و ساده خانگی برای کمک به تسکین درد و ناراحتی ناشی از آن و سرعت بخشیدن به روند درمان طبیعی بدن را می‌خوانید:

    نوشیدن آب لیمو

    یک راه کار ساده، موثر و در عین حال ارزان ‌قیمت برای درمان سنگ کلیه و کاهش درد ناشی از آن، مصرف آب مرکبات به ویژه‌ است که راه‌ حلی کارآمد و امیدبخش برای این بیماران است.

    برگ توت فرنگی

    برگ توت فرنگی می تواند به درمان سنگ کلیه کمک کند. افرادی که به سنگ کلیه مبتلا هستند می توانند ۴۰ گرم از برگ توت فرنگی را با یک لیتر آب به مدت ۳ تا ۴ دقیقه بجوشانند. سپس، این محلول را هر ۵ ساعت یک بار بنوشند.

    ریشه قاصدک

    این گیاه پاک کننده کلیه است و مصرف آن به میزان ۵۰۰ میلی گرم دو بار در روز می تواند برای دفع سنگ کلیه بسیار مفید باشد. ریشه قاصدک از صدها سال پیش به عنوان روشی درمانی برای دفع سنگ کلیه به کار رفته است.

    لوبیا

    لوبیا سرشار از پتاسیم و یک درمان خانگی موثر برای سنگ کلیه است. به گفته متخصصان ۶۰ گرم لوبیا قرمز باید برای ۶ ساعت در آب گرم جوشانده شود. این آب را باید از صافی رد کنید و اجازه بدهید مایع به دست آمده برای ۸ ساعت خنک شود. به مدت یک روز و هر دو ساعت یک بار می توان یک لیوان از این مایع نوشید و آن هم برای کاهش درد و وخامت سنگ کلیه.

    چای ریحان

    چای ریحان و به طور کلی ریحان از جمله سبزی ‌های مفیدی است که مصرف آن به طور روزانه سلامت کلیه‌ ها را تضمین می‌ کند. در صورت ابتلا به سنگ کلیه می‌ توانید طی شش ماه، هر روز یک قاشق چای خوری آب ریحان را با عسل مخلوط و میل کنید. این ترکیب به دفع سریع‌ تر و آسان ‌تر سنگ کمک می کند.

    انار

    همیشه شنیده‌ ایم انار فواید زیادی برای سلامت دارد ولی هسته‌ ها و آب آن به عنوان یک درمان طبیعی برای دفع سنگ‌ های کلیوی به شمار می‌ رود. دلیل آن هم ویژگی ترش و قابض بودن آن است که کلیه‌ ها را شست و شو داده و به دفع راحت ‌تر سنگ کمک می ‌کند.

    منیزیم

    مطالعات نشان می دهد که مردم با سنگ های کلیوی هنگامی که مکمل های کلسیم را دریافت می کنند، نرخ بهبودشان به ۹۲/۳ درصد می رسد. دریافت روزانه ۳۰۰ میلی گرم منیزیم برای پیشگیری و کاهش علائم سنگ کلیه توصیه می شود.

    کرفس

    افرادی که به سنگ کلیه مبتلا هستند می توانند نصف فنجان را قبل از هر وعده غذایی بنوشند./سلامتی

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    سنگ کلیه را با این ۸ روش خانگی دفع کنید

  • 31آگوست

    بچه ها را زیر آفتاب بیرون می‌برید؟ این نکات را فراموش نکنید

    آفتاب این روزها گرم و سوزاننده است و پوست بچه ها لطیف، پس مواظب باشید! بچه‌ها برای رشد ها و دندان ‌ها و همچنین سنتز ویتامین D در بدن ‌شان نیاز به نور آفتاب دارند اما به دلیل حساسیت زیاد پوست بچه‌ ها در سنین پایین، بهتر است از پوست آنها محافظت کنید. به ویژه در این فصل گرم سال که بسیاری از بچه ‌ها با وجود کلافه شدن از ماندن در نور آفتاب، ترجیح می‌دهند بازی کنند و به گردش بروند.

    ۹ نکته ساده اما اساسی برای محافظت از پوست کودک ‌تان

    ۱- بسیاری از پدر و مادر‌ها تصور می‌کنند که اگر به فرزند‌شان کم لباس بپوشانند، از احساس گرمای او جلوگیری می‌کنند در صورتی که آنها با کم پوشاندن لباس به کودک‌ شان باعث می‌شوند نور آفتاب بیشتر در بدنش نفوذ کند، درجه حرارت بدن او بالا برود و در نهایت کودک گرما‌زده شود. باید پیراهن ها آستین بلند و پاچه ها بلند و رنگ لباس‌ها روشن باشد تا گرمای آفتاب جذب پارچه لباس نشود و نور را منعکس کند.

    ۲- جنس لباس نخی باشد چون تهویه و تبخیر عرق بهتر انجام می‌شود. لباس ‌هایی را برای کودک ‌تان انتخاب کنید که بافت ریزتری داشته باشند تا در برابر نور آفتاب پوشش کافی داشته باشد.

    ۳- اگر برای گشت و گذار به دامان طبیعت یا کوه و دریا می‌روید، روی سر بچه کلاه لبه دار بگذارید. ممکن است بچه‌ها به کلاه به چشم یک چیز دست و پا گیر و اضافی نگاه کنند که روی سرشان سبز شده، بنابر‌این هر چند وقت یک‌ بار باید به آنها یادآوری کنید که کلاه را روی سر بگذارند. به این ترتیب از پوست گردن،‌ گوش‌ها و صورت ‌‌شان در برابر تابش آفتاب محافظت می‌شود.

    ۴- اگر برای گردش به طبیعت یا مناطق جنگلی می‌روید، به کودک تان لباس سفید یا لباس رنگ روشن نپوشانید چون باعث می‌شود حشره‌ ها بیشتر به آن جذب شوند و احتمال گزیدگی دلبندتان زیاد می‌شود. پس بهتر است لباس‌ هایی را برایش انتخاب و تنش کنید که رنگ ‌شان تیره ‌تر‌است، پوشیده هستند و جنس نخی و خنکی دارند.

    ۵- اگر سری به لباس ‌فروشی ‌ها بزنید می‌‌توانید لباس ‌های تابستانه خوبی به ویژه برای دختربچه‌ ها پیدا کنید که علاوه بر قشنگ بودن، هم خنک هستند و هم گشاد. لزومی ندارد همه لباس‌ ها به بدن بچسبند تا زیبایی خود را نشان دهند به ویژه در این فصل که هر چقدر لباس‌ ها بیشتر به بدن بچه ‌ها بچسبند، ‌امکان خارش پوست و عرق‌ سوز شدن را افزایش می‌دهند.

    ۶- بهتر است لباس ‌های کودک را در پایان روز عوض کنید.

    ۷- با مراجعه به چشم‌ پزشک و تحت نظر او یک عینک آفتابی مناسب و استاندارد برای کودک ‌تان تهیه کنید و به او یاد بدهید که وقتی در معرض نور آفتاب قرار می‌گیرد، ‌از آن استفاده کند.

    ۸- تحقیقات زیادی نشان داده است کودکانی که پوست روشن‌ تری دارند نسبت به کودکان با پوست‌ های تیره ‌تر، پوست‌ شان بیشتر آسیب می‌بیند. بنابر‌این می‌توانید کرم ‌های مخصوص کودکان را از داروخانه تهیه کنید و از آن برای محافظت پوست کودک ‌تان استفاده کنید. یادتان باشد که این کرم‌ ها باید هر ۲ ساعت یک بار تمدید شود.

    ۹- ساعاتی از روز را برای بیرون رفتن انتخاب کنید که شدت نور آفتاب کم شده است.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    بچه ها را زیر آفتاب بیرون می‌برید؟ این نکات را فراموش نکنید

    آفتاب این روزها گرم و سوزاننده است و پوست بچه ها لطیف، پس مواظب باشید! بچه‌ها برای رشد ها و دندان ‌ها و همچنین سنتز ویتامین D در بدن ‌شان نیاز به نور آفتاب دارند اما به دلیل حساسیت زیاد پوست بچه‌ ها در سنین پایین، بهتر است از پوست آنها محافظت کنید. به ویژه در این فصل گرم سال که بسیاری از بچه ‌ها با وجود کلافه شدن از ماندن در نور آفتاب، ترجیح می‌دهند بازی کنند و به گردش بروند.

    ۹ نکته ساده اما اساسی برای محافظت از پوست کودک ‌تان

    ۱- بسیاری از پدر و مادر‌ها تصور می‌کنند که اگر به فرزند‌شان کم لباس بپوشانند، از احساس گرمای او جلوگیری می‌کنند در صورتی که آنها با کم پوشاندن لباس به کودک‌ شان باعث می‌شوند نور آفتاب بیشتر در بدنش نفوذ کند، درجه حرارت بدن او بالا برود و در نهایت کودک گرما‌زده شود. باید پیراهن ها آستین بلند و پاچه ها بلند و رنگ لباس‌ها روشن باشد تا گرمای آفتاب جذب پارچه لباس نشود و نور را منعکس کند.

    ۲- جنس لباس نخی باشد چون تهویه و تبخیر عرق بهتر انجام می‌شود. لباس ‌هایی را برای کودک ‌تان انتخاب کنید که بافت ریزتری داشته باشند تا در برابر نور آفتاب پوشش کافی داشته باشد.

    ۳- اگر برای گشت و گذار به دامان طبیعت یا کوه و دریا می‌روید، روی سر بچه کلاه لبه دار بگذارید. ممکن است بچه‌ها به کلاه به چشم یک چیز دست و پا گیر و اضافی نگاه کنند که روی سرشان سبز شده، بنابر‌این هر چند وقت یک‌ بار باید به آنها یادآوری کنید که کلاه را روی سر بگذارند. به این ترتیب از پوست گردن،‌ گوش‌ها و صورت ‌‌شان در برابر تابش آفتاب محافظت می‌شود.

    ۴- اگر برای گردش به طبیعت یا مناطق جنگلی می‌روید، به کودک تان لباس سفید یا لباس رنگ روشن نپوشانید چون باعث می‌شود حشره‌ ها بیشتر به آن جذب شوند و احتمال گزیدگی دلبندتان زیاد می‌شود. پس بهتر است لباس‌ هایی را برایش انتخاب و تنش کنید که رنگ ‌شان تیره ‌تر‌است، پوشیده هستند و جنس نخی و خنکی دارند.

    ۵- اگر سری به لباس ‌فروشی ‌ها بزنید می‌‌توانید لباس ‌های تابستانه خوبی به ویژه برای دختربچه‌ ها پیدا کنید که علاوه بر قشنگ بودن، هم خنک هستند و هم گشاد. لزومی ندارد همه لباس‌ ها به بدن بچسبند تا زیبایی خود را نشان دهند به ویژه در این فصل که هر چقدر لباس‌ ها بیشتر به بدن بچه ‌ها بچسبند، ‌امکان خارش پوست و عرق‌ سوز شدن را افزایش می‌دهند.

    ۶- بهتر است لباس ‌های کودک را در پایان روز عوض کنید.

    ۷- با مراجعه به چشم‌ پزشک و تحت نظر او یک عینک آفتابی مناسب و استاندارد برای کودک ‌تان تهیه کنید و به او یاد بدهید که وقتی در معرض نور آفتاب قرار می‌گیرد، ‌از آن استفاده کند.

    ۸- تحقیقات زیادی نشان داده است کودکانی که پوست روشن‌ تری دارند نسبت به کودکان با پوست‌ های تیره ‌تر، پوست‌ شان بیشتر آسیب می‌بیند. بنابر‌این می‌توانید کرم ‌های مخصوص کودکان را از داروخانه تهیه کنید و از آن برای محافظت پوست کودک ‌تان استفاده کنید. یادتان باشد که این کرم‌ ها باید هر ۲ ساعت یک بار تمدید شود.

    ۹- ساعاتی از روز را برای بیرون رفتن انتخاب کنید که شدت نور آفتاب کم شده است.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    بچه ها را زیر آفتاب بیرون می‌برید؟ این نکات را فراموش نکنید

  • 30آگوست

    تنها یک نوشیدنی شکردار را با آب جایگزین کنید و سطح سلامتی خود را بالا ببرید!

    یافته‌های مطالعات جدید، تاثیرات جایگزین کردن یک نوشیدنی ۲۵۰ سی سی شیرین شده با شکر را با یک وعده‌ی ۲۵۰ سی سی  آب، بررسی کردند.

    آیا فکر می‌کنید که یک نوشابه‌ی شکردار ساده تغییری در دور کمر شما ایجاد نمی‌کند؟

    بهتر است که تجدید نظر کنید! بر اساس تحقیق انجام شده در Virginia Tech اگر مردم تنها یک نوشیدنی پر کالری را با آب جایگزین کنند، می‌توانند از وزن خود بکاهند و سلامت خود را بهبود بخشند.
    کیا جی. دافی، استادیار دانشگاه: بدون در نظر گرفتن آن که چند وعده از نوشیدنی‌های شیرین شده با شکر مصرف می‌کنید، حتی جایگزین کردن یک وعده هم می‌تواند مفید باشد.
    دریافت کالری اضافه از نوشینی‌های شکردار مانند نوشابه، و قهوه‌ی شیرین شده، می‌تواند خطر اضافه وزن و چاقی و همچنین دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی عروقی را افزایش دهد.
    این جایگزینی می‌تواند کالری روزانه‌ی دریافتی و شیوع چاقی را در افرادی که نوشیدنی‌های شکردار مصرف می‌کنند، کاهش دهد.
    در راهکار سال ۲۰۱۵ آمریکا، توصیه شده بود که حداکثر تا ۱۰٪ از کالری روزانه از شکر اضافه شده تامین شود و نوشیدنی‌های بدون کالری، عمدتا آب، باید در ارجحیت قرار بگیرند.
    دافی گفت: ما دریافتیم که دربین بزرگسالان آمریکایی که یک وعده در روز از نوشیدنی‌های شیرین شده با شکر استفاده می‌کنند، جایگزینی آن نوشیدنی با آب، درصد کالری دریافتی را از ۱۷ درصد به ۱۱ درصد کاهش داد. حتی آن‌هایی که نوشیدنی‌ شکردار بیشتری در روز مصرف می‌کنند، می‌توانند از این جایگزینی سود ببرند و مقدار کالری‌ای را که از نوشیدنی‌ها دریافت می‌کنند  به کمتر از ۲۵٪ کالری دریافتی روزانه‌ی خود برسانند.
    از آن‌جایی که عادات نوشیدن می‌تواند بر عادات غذایی تاثیر بگذارد، هدف نهایی این تحقیق، کمک به مردم برای تشخیص این است که چه چیز بنوشند و به چه اندازه بنوشند.
    نوشیدنی‌هایی که کالری بیشتری دارند، مانند نوشابه‌ی شیرین و شیر پرچرب، در تغذیه‌هایی بیشتر مشاهده شد که سرشار از گوشت قرمز و فرآوری شده، غلات تصفیه شده، شیرینی و نشاسته بودند. همراهی نوشیدنی‌های کم کالری مانند آب و چای و قهوه‌ی شیرین نشده، در تغذیه‌های دیگری مشاهده شد که سرشار از میوه، سبزیجات، غلات کامل، ماهی و گوشت ماکیان بودند.
    دافی توضیح داد که نوشیدنی‌های رژیمی هم انتخاب بهتری از نوشیدنی‌های شکردار هستند، اما مطالعات دیگری نشان داده‌اند که افرادی که به جای نوشیدنی‌های کم کالری آب می‌نوشند، تمایل بیشتری به خوردن بیشتر میوه و سبزیجات دارند، قند خونشان کمتر است و بدنشان طراوت بیشتری دارد.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    تنها یک نوشیدنی شکردار را با آب جایگزین کنید و سطح سلامتی خود را بالا ببرید!

    یافته‌های مطالعات جدید، تاثیرات جایگزین کردن یک نوشیدنی ۲۵۰ سی سی شیرین شده با شکر را با یک وعده‌ی ۲۵۰ سی سی  آب، بررسی کردند.

    آیا فکر می‌کنید که یک نوشابه‌ی شکردار ساده تغییری در دور کمر شما ایجاد نمی‌کند؟

    بهتر است که تجدید نظر کنید! بر اساس تحقیق انجام شده در Virginia Tech اگر مردم تنها یک نوشیدنی پر کالری را با آب جایگزین کنند، می‌توانند از وزن خود بکاهند و سلامت خود را بهبود بخشند.
    کیا جی. دافی، استادیار دانشگاه: بدون در نظر گرفتن آن که چند وعده از نوشیدنی‌های شیرین شده با شکر مصرف می‌کنید، حتی جایگزین کردن یک وعده هم می‌تواند مفید باشد.
    دریافت کالری اضافه از نوشینی‌های شکردار مانند نوشابه، و قهوه‌ی شیرین شده، می‌تواند خطر اضافه وزن و چاقی و همچنین دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی عروقی را افزایش دهد.
    این جایگزینی می‌تواند کالری روزانه‌ی دریافتی و شیوع چاقی را در افرادی که نوشیدنی‌های شکردار مصرف می‌کنند، کاهش دهد.
    در راهکار سال ۲۰۱۵ آمریکا، توصیه شده بود که حداکثر تا ۱۰٪ از کالری روزانه از شکر اضافه شده تامین شود و نوشیدنی‌های بدون کالری، عمدتا آب، باید در ارجحیت قرار بگیرند.
    دافی گفت: ما دریافتیم که دربین بزرگسالان آمریکایی که یک وعده در روز از نوشیدنی‌های شیرین شده با شکر استفاده می‌کنند، جایگزینی آن نوشیدنی با آب، درصد کالری دریافتی را از ۱۷ درصد به ۱۱ درصد کاهش داد. حتی آن‌هایی که نوشیدنی‌ شکردار بیشتری در روز مصرف می‌کنند، می‌توانند از این جایگزینی سود ببرند و مقدار کالری‌ای را که از نوشیدنی‌ها دریافت می‌کنند  به کمتر از ۲۵٪ کالری دریافتی روزانه‌ی خود برسانند.
    از آن‌جایی که عادات نوشیدن می‌تواند بر عادات غذایی تاثیر بگذارد، هدف نهایی این تحقیق، کمک به مردم برای تشخیص این است که چه چیز بنوشند و به چه اندازه بنوشند.
    نوشیدنی‌هایی که کالری بیشتری دارند، مانند نوشابه‌ی شیرین و شیر پرچرب، در تغذیه‌هایی بیشتر مشاهده شد که سرشار از گوشت قرمز و فرآوری شده، غلات تصفیه شده، شیرینی و نشاسته بودند. همراهی نوشیدنی‌های کم کالری مانند آب و چای و قهوه‌ی شیرین نشده، در تغذیه‌های دیگری مشاهده شد که سرشار از میوه، سبزیجات، غلات کامل، ماهی و گوشت ماکیان بودند.
    دافی توضیح داد که نوشیدنی‌های رژیمی هم انتخاب بهتری از نوشیدنی‌های شکردار هستند، اما مطالعات دیگری نشان داده‌اند که افرادی که به جای نوشیدنی‌های کم کالری آب می‌نوشند، تمایل بیشتری به خوردن بیشتر میوه و سبزیجات دارند، قند خونشان کمتر است و بدنشان طراوت بیشتری دارد.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    تنها یک نوشیدنی شکردار را با آب جایگزین کنید و سطح سلامتی خود را بالا ببرید!

  • 30آگوست

    سلامت و تناسب اندام برایتان مهم است؟ از این میوه ها بخورید

    میوه روند سوخت و ساز قند، چربی و پروتئین را در بدن بالا می‌برد و تاثیر زیادی در حفظ سلامت و تندرستی انسان دارد. میوه‌ ها مفید‌ترین و طبیعی ‌ترین منابع تغذیه برای بشرند، از این رو گنجاندن آن‌ها در سبد غذای روزانه خانواده از اهمیت ویژه‌ ای برخوردار است. تنها نکته مهم این است که هنگام مصرف میوه ‌ها توجه کافی به چگونگی مصرف، میزان و زمان مصرف آن‌ها داشته باشیم.

    شناخت میوه ها

    محققان و کار‌شناسان طب سنتی و مزاج‌ شناسی میوه ‌ها را به چهار گروه میوه ‌های شیرین، اسیدی، غیراسیدی و خنثی تقسیم ‌بندی کرده‌اند و معتقدند هنگام مصرف میوه‌ ها یا تهیه سالادهای میوه باید دقت کرد تا از میوه‌ های هم ‌گروه استفاده شود. به ‌عنوان مثال، برای تهیه سالاد میوه باید از میوه ‌هایی استفاده کرد که در گروه میوه‌ های شیرین قرار دارند.

    انجیر

    انجیر انواع و رنگ ‌های مختلفی دارد که همه آن‌ها در داشتن ویتامین ‌های A،B،C و آهن با یکدیگر برابرند. بر اساس تحقیقات به ‌دست آمده، مصرف این میوه به صورت خام و خشک موجب از بین بردن بوی بد دهان و برخی از بیماری‌ های می‌شود.

    خوردن انجیر تازه از طرفی موجب کاهش حرارت بدن و رفع تشنگی می‌شود. همچنین این میوه موجب تعریق زیاد شده و تمامی سموم موجود در بدن را به واسطه آن از بدن خارج می‌کند. به گفته محققان، مصرف این میوه قبل از مصرف غذا موجب تحریک اشتها و همین‌ طور پاکسازی کامل دستگاه گوارش می‌شود.

    سیب

    اگر از اضافه وزن رنج می‌برید، سیب را با پوست میل کنید. مصرف سیب با پوست یکی از شیوه‌ های مبارزه با چاقی و درمان آن است که متخصصان تغذیه به آن بار‌ها اشاره کرده‌اند. مصرف سیب به همراه پوست آن موجب می‌شود تا قند خون برای مدتی بالا بماند. در نتیجه مصرف‌ کننده احساس سیری بیشتری می‌کند و غذای کمتری می‌خورد.

    موز

    نتایج تحقیقات دانشمندان نشان می‌دهد مصرف روزانه یک عدد موز تاثیر بسیار زیادی بر حفظ آرامش، کاهش افسردگی، اضطراب و استرس دارد. این میوه به دلیل داشتن منابع تریپتوفان موجب افزایش سروتونین در بدن می‌شود.

    افزایش سروتونین در بدن نیز با افزایش آرامش و از بین رفتن افسردگی همراه است. از این رو متخصصان تغذیه توصیه می‌کنند موز را در سبد غذایی خود قرار دهید. به عنوان مثال می‌توانید این میوه را به همراه عسل در وعده صبحانه میل کنید.

    انگور

    نوشیدن روزانه دو لیوان آب انگور موجب افزایش وزن می‌شود. افرادی که قصد دارند وزن خود را افزایش دهند می‌توانند با نوشیدن دو لیوان آب انگور به همراه دو وعده غذایی ظهر و شب به این هدف نزدیک شوند.

    توجه داشته باشید آب انگور برای درمان لاغری و چاقی مورد استفاده دارد. اگر این میوه همزمان با وعده غذایی مصرف شود موجب افزایش وزن شده و اگر در فواصل وعده‌ های غذایی به تنهایی مصرف شود، سبب کاهش وزن می‌شود.

    هلو

    تهیه ماسک زیبایی از هلو از جمله فواید این میوه تابستانی است. قرار دادن رنده شده میوه هلو روی پوست صورت به مدت۲۰ دقیقه، به جوانسازی و نشاط پوست کمک می‌کند.

    زردآلو

    اگر دچار بی ‌خوابی هستید یا از خستگی مفرط رنج می‌برید، زردآلوی رسیده بخورید. مصرف زردآلوی رسیده برای داشتن ویتامین ‌های گروه B به درمان بی‌ خوابی، خستگی، گیجی و ناراحتی ‌های عصبی و روحی کمک می‌کند. در ضمن توجه داشته باشید مصرف بی ‌رویه این میوه موجب بروز اختلال در هضم مواد غذایی و اسهال می‌شود.

    خرما

    خرما به جهت داشتن منیزیم، فسفر، کلسیم و آهن از جمله ارزشمند‌ترین میوه‌ ها محسوب می‌شود. این میوه به دلیل داشتن مقدار قابل توجهی منیزیم مانع از بروز انواع سرطان ‌ها می‌شود. این میوه به ویژه در پیشگیری از سرطان معده به جهت خنثی کردن اسید اضافی معده بسیار موثر و مفید است. علاوه بر این، مصرف به اندازه خرما موجب تقویت شنوایی و بینایی شده و دردهای کمر، مفاصل و سیاتیک را تسکین می‌بخشد.

    خربزه

    افرادی که مبتلا به سنگ کلیه یا سنگ مثانه هستند با مصرف خربزه می‌توانند به درمان بیماری خود کمک کنند. این میوه به جهت خاصیت ادرارآورش به درمان این بیماری و دفع سنگ ‌های کوچک کمک می‌کند. مصرف تخم‌ های بوداده این میوه نیز ادرار‌آور بوده و به دفع سنگ ‌های کلیه و مثانه می‌انجامد.

    نکته ۱

    مصرف میوه‌ هایی مانند لیمو، پرتقال، آناناس، گریپ فروت و خیار یا آب آن‌ها بهتر است یک ساعت قبل یا یک ساعت بعد از صرف وعده‌ غذایی صورت گیرد. مصرف این نوع از میوه ‌ها موجب کاهش و اسید اوریک خون می‌شود.

    نکته ۲

    متخصصان معتقدند مصرف روزانه سه تا پنج ‌میوه از بروز ناراحتی ‌های گوارشی به ویژه شایع ‌ترین آن‌ها یبوست پیشگیری می‌کند. به اعتقاد این گروه، تغذیه نامناسب، عدم استفاده از سبزیجات و میوه‌ ها در رژیم ‌غذایی و همین ‌طور کم تحرکی از مهم ‌ترین عوامل بروز یبوست در انسان است. میوه ‌ها و سبزیجات به دلیل داشتن فیبر و آب فراوان موجب تحریک روده شده و به دفع مواد زاید بدن کمک بسیاری می‌کنند.

    نکته ۳

    متخصصان طب سنتی می‌گویند نوشیدن مخلوطی از آب هویچ و پرتقال یکی از مضر‌ترین ترکیب‌های غذایی است. مخلوط کردن این دو میوه با هم و مصرف آن موجب بالا رفتن میزان اسید خون در بدن می‌شود. علاوه بر این، اختلال در عملکرد کبد و تحریک ‌پذیری طحال نیز از دیگر عوارض مصرف این دو میوه با هم است./سلامتی

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    سلامت و تناسب اندام برایتان مهم است؟ از این میوه ها بخورید

    میوه روند سوخت و ساز قند، چربی و پروتئین را در بدن بالا می‌برد و تاثیر زیادی در حفظ سلامت و تندرستی انسان دارد. میوه‌ ها مفید‌ترین و طبیعی ‌ترین منابع تغذیه برای بشرند، از این رو گنجاندن آن‌ها در سبد غذای روزانه خانواده از اهمیت ویژه‌ ای برخوردار است. تنها نکته مهم این است که هنگام مصرف میوه ‌ها توجه کافی به چگونگی مصرف، میزان و زمان مصرف آن‌ها داشته باشیم.

    شناخت میوه ها

    محققان و کار‌شناسان طب سنتی و مزاج‌ شناسی میوه ‌ها را به چهار گروه میوه ‌های شیرین، اسیدی، غیراسیدی و خنثی تقسیم ‌بندی کرده‌اند و معتقدند هنگام مصرف میوه‌ ها یا تهیه سالادهای میوه باید دقت کرد تا از میوه‌ های هم ‌گروه استفاده شود. به ‌عنوان مثال، برای تهیه سالاد میوه باید از میوه ‌هایی استفاده کرد که در گروه میوه‌ های شیرین قرار دارند.

    انجیر

    انجیر انواع و رنگ ‌های مختلفی دارد که همه آن‌ها در داشتن ویتامین ‌های A،B،C و آهن با یکدیگر برابرند. بر اساس تحقیقات به ‌دست آمده، مصرف این میوه به صورت خام و خشک موجب از بین بردن بوی بد دهان و برخی از بیماری‌ های می‌شود.

    خوردن انجیر تازه از طرفی موجب کاهش حرارت بدن و رفع تشنگی می‌شود. همچنین این میوه موجب تعریق زیاد شده و تمامی سموم موجود در بدن را به واسطه آن از بدن خارج می‌کند. به گفته محققان، مصرف این میوه قبل از مصرف غذا موجب تحریک اشتها و همین‌ طور پاکسازی کامل دستگاه گوارش می‌شود.

    سیب

    اگر از اضافه وزن رنج می‌برید، سیب را با پوست میل کنید. مصرف سیب با پوست یکی از شیوه‌ های مبارزه با چاقی و درمان آن است که متخصصان تغذیه به آن بار‌ها اشاره کرده‌اند. مصرف سیب به همراه پوست آن موجب می‌شود تا قند خون برای مدتی بالا بماند. در نتیجه مصرف‌ کننده احساس سیری بیشتری می‌کند و غذای کمتری می‌خورد.

    موز

    نتایج تحقیقات دانشمندان نشان می‌دهد مصرف روزانه یک عدد موز تاثیر بسیار زیادی بر حفظ آرامش، کاهش افسردگی، اضطراب و استرس دارد. این میوه به دلیل داشتن منابع تریپتوفان موجب افزایش سروتونین در بدن می‌شود.

    افزایش سروتونین در بدن نیز با افزایش آرامش و از بین رفتن افسردگی همراه است. از این رو متخصصان تغذیه توصیه می‌کنند موز را در سبد غذایی خود قرار دهید. به عنوان مثال می‌توانید این میوه را به همراه عسل در وعده صبحانه میل کنید.

    انگور

    نوشیدن روزانه دو لیوان آب انگور موجب افزایش وزن می‌شود. افرادی که قصد دارند وزن خود را افزایش دهند می‌توانند با نوشیدن دو لیوان آب انگور به همراه دو وعده غذایی ظهر و شب به این هدف نزدیک شوند.

    توجه داشته باشید آب انگور برای درمان لاغری و چاقی مورد استفاده دارد. اگر این میوه همزمان با وعده غذایی مصرف شود موجب افزایش وزن شده و اگر در فواصل وعده‌ های غذایی به تنهایی مصرف شود، سبب کاهش وزن می‌شود.

    هلو

    تهیه ماسک زیبایی از هلو از جمله فواید این میوه تابستانی است. قرار دادن رنده شده میوه هلو روی پوست صورت به مدت۲۰ دقیقه، به جوانسازی و نشاط پوست کمک می‌کند.

    زردآلو

    اگر دچار بی ‌خوابی هستید یا از خستگی مفرط رنج می‌برید، زردآلوی رسیده بخورید. مصرف زردآلوی رسیده برای داشتن ویتامین ‌های گروه B به درمان بی‌ خوابی، خستگی، گیجی و ناراحتی ‌های عصبی و روحی کمک می‌کند. در ضمن توجه داشته باشید مصرف بی ‌رویه این میوه موجب بروز اختلال در هضم مواد غذایی و اسهال می‌شود.

    خرما

    خرما به جهت داشتن منیزیم، فسفر، کلسیم و آهن از جمله ارزشمند‌ترین میوه‌ ها محسوب می‌شود. این میوه به دلیل داشتن مقدار قابل توجهی منیزیم مانع از بروز انواع سرطان ‌ها می‌شود. این میوه به ویژه در پیشگیری از سرطان معده به جهت خنثی کردن اسید اضافی معده بسیار موثر و مفید است. علاوه بر این، مصرف به اندازه خرما موجب تقویت شنوایی و بینایی شده و دردهای کمر، مفاصل و سیاتیک را تسکین می‌بخشد.

    خربزه

    افرادی که مبتلا به سنگ کلیه یا سنگ مثانه هستند با مصرف خربزه می‌توانند به درمان بیماری خود کمک کنند. این میوه به جهت خاصیت ادرارآورش به درمان این بیماری و دفع سنگ ‌های کوچک کمک می‌کند. مصرف تخم‌ های بوداده این میوه نیز ادرار‌آور بوده و به دفع سنگ ‌های کلیه و مثانه می‌انجامد.

    نکته ۱

    مصرف میوه‌ هایی مانند لیمو، پرتقال، آناناس، گریپ فروت و خیار یا آب آن‌ها بهتر است یک ساعت قبل یا یک ساعت بعد از صرف وعده‌ غذایی صورت گیرد. مصرف این نوع از میوه ‌ها موجب کاهش و اسید اوریک خون می‌شود.

    نکته ۲

    متخصصان معتقدند مصرف روزانه سه تا پنج ‌میوه از بروز ناراحتی ‌های گوارشی به ویژه شایع ‌ترین آن‌ها یبوست پیشگیری می‌کند. به اعتقاد این گروه، تغذیه نامناسب، عدم استفاده از سبزیجات و میوه‌ ها در رژیم ‌غذایی و همین ‌طور کم تحرکی از مهم ‌ترین عوامل بروز یبوست در انسان است. میوه ‌ها و سبزیجات به دلیل داشتن فیبر و آب فراوان موجب تحریک روده شده و به دفع مواد زاید بدن کمک بسیاری می‌کنند.

    نکته ۳

    متخصصان طب سنتی می‌گویند نوشیدن مخلوطی از آب هویچ و پرتقال یکی از مضر‌ترین ترکیب‌های غذایی است. مخلوط کردن این دو میوه با هم و مصرف آن موجب بالا رفتن میزان اسید خون در بدن می‌شود. علاوه بر این، اختلال در عملکرد کبد و تحریک ‌پذیری طحال نیز از دیگر عوارض مصرف این دو میوه با هم است./سلامتی

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    سلامت و تناسب اندام برایتان مهم است؟ از این میوه ها بخورید

  • 30آگوست

    رابطه میزان میل به قهوه و DNA افراد

    عادت نوشیدن در افراد مختلف متفاوت است. برخی افراد نمی توانند مصرف خود را کنترل کنند، در حالی که برخی دیگر مصرف خود را به تنها یک فنجان قهوه در روز محدود کرده، یا کاملاً قطع می کنند.

    اما نوشیدن قهوه چه ارتباطی با DNA دارد؟

    اکنون دانشمندان در نهایت راهی برای توضیح رابطه DNA شما با قهوه یافته اند. آنها پی برده اند که تفاوت های ژنتیکی که بر چگونگی تجزیه کافئین توسط بدن تاثیر می گذارد، می تواند مسئول ترغیب کردن ما به کمتر یا بیشتر نوشیدن این نوشیدنی تحریک کننده باشد.

    پژوهشگران دانشگاه ادینبورگ در بریتانیا پی بردند افرادی که دارای تفاوت در ژن PDSS2 موجود در DNA هستند در مقایسه با افراد بدون این تفاوت، تمایل کمتری به نوشیدن قهوه دارند. این تصور وجود دارد که تفاوت در ژن باعث کند شدن فرآیند تجزیه کافئین در بدن می شود، همانند کسانی که دارای این تفاوت در نوشیدن کمتر هستند، زیرا از این افراد کاملاً انتظار می رود که پیشنهاد قهوه را رد کنند.

    نیکولا پیراستو، متخصص ژنتیک، در گفتگو با الکساندرا سیفرلین در مجله Time اشاره می کند، «فرض ما این است که بدن افرادی که دارای میزان بالایی از این ژن است، کافئین را کندتر تجزیه می کند و به همین دلیل است که آنها کمتر قهوه می نوشند، آنها باید کمتر این نوشیدنی را بنوشند تا همچنان از اثرات مثبت کافئین مانند بیدار ماندن و احساس خستگی کمتر بهره مند شوند.»

    پژوهشگران ساختار ژنتیکی ۳۷۰ نفر از ساکنان یک روستای کوچک در جنوب ایتالیا را بررسی کردند و آن را با DNA 843 نفر از روستاییان جنوب شرقی این کشور مقایسه کردند. علاوه بر این که آرایش ژنوتیپ شرکت کنندگان مشخص شد، آنها در یک نظرسنجی به سوالی درباره میزان مصرف قهوه خود در طی روز پاسخ دادند.

    این گروه پژوهشی پی برد که افراد دارای تفاوت در ژن PDSS2 به طور میانگین در روز حدود یک فنجان قهوه کمتر می نوشند. وقتی دانشمندان این آزمایش را با ۱۷۳۱ نفر در هلند تکرار کردند، به نتیجه مشابهی رسیدند. شرکت کنندگان دارای تفاوت در DNA قهوه کمتری می نوشیدند، اگرچه این تفاوت – که از نظر تعداد فنجان های مصرف شده بررسی شد – این بار کمتر بود.

    تفاوت ایتالیایی ها و هلندی ها!

    پژوهشگران اختلاف بین مصرف ایتالیایی ها و هلندی ها را به تفاوت در اندازه متفاوت سرو کردن قهوه آنها نسبت می دهند: در ایتالیا مردم در فنجان های کوچک قهوه می نوشند، در صورتی که هلندی ها فنجان های بزرگ را ترجیح می دهند.

    پیراستو به سارا ناپتون از سایت The Telegraph می گوید، «به نظر من این تحقیق این ایده را تقویت می کند که ژنتیک نقش بسیار مهمی در عادت های روزمره و سبک زندگی ما ایفا می کند و شناخت این موضوع به ما کمک می کند تا چگونگی و چرایی رفتار مردم را متوجه شویم و ما را قادر می سازد تا پی ببریم که نسبت به این رفتارها چگونه عمل کنیم. در این مورد خاص به نظر می رسد این پژوهش این ایده را تقویت می کند که کافئین احتمالاً محرک بیولوژیکی اصلی در مصرف قهوه است.»

    اگرچه این تیم پژوهشی اظهار می کند که در این مرحله فقط به یک ارتباط در این زمینه پی برده است، اما این اولین بار نیست که پژوهشگران به رابطه میان میزان نوشیدن قهوه و کدهای ژنتیکی ما پی می برند. یک تحقیق بسیار گسترده تر در سال ۲۰۱۴ انجام شد که در آن DNA بیش از ۱۲۰ هزار نفر مورد بررسی قرار گرفت و پی برده شد که تفاوت در ژن ها باعث می شود تا افراد مصرف قهوه خود را بر اساس میزان موثری که بدن آنها کافئین را تجزیه می کند متعادل کنند، تا این که از تاثیرات بهینه این بهره مند شوند.

    برای تایید این یافته ها به تحقیقات دیگری نیاز خواهد بود، اما ما هر چقدر بیشتر درباره رابطه بین قهوه و DNA اطلاعات کسب کنیم برای ما بهتر است – به ویژه به دلیل اهمیتی که آن برای سلامتی ما دارد.

    پیراستو می گوید، «نتایج تحقیق ما این موضوع را تقویت می کند که تحریک شدن ما به نوشیدن قهوه ممکن است در ژن های ما نهفته باشد. ما باید تحقیقات گسترده تری انجام دهیم تا یافته های خود را اثبات کرده و همچنین رابطه بین PDSS2 مصرف قهوه را توضیح دهیم.»/کلیک

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    رابطه میزان میل به قهوه و DNA افراد

    عادت نوشیدن در افراد مختلف متفاوت است. برخی افراد نمی توانند مصرف خود را کنترل کنند، در حالی که برخی دیگر مصرف خود را به تنها یک فنجان قهوه در روز محدود کرده، یا کاملاً قطع می کنند.

    اما نوشیدن قهوه چه ارتباطی با DNA دارد؟

    اکنون دانشمندان در نهایت راهی برای توضیح رابطه DNA شما با قهوه یافته اند. آنها پی برده اند که تفاوت های ژنتیکی که بر چگونگی تجزیه کافئین توسط بدن تاثیر می گذارد، می تواند مسئول ترغیب کردن ما به کمتر یا بیشتر نوشیدن این نوشیدنی تحریک کننده باشد.

    پژوهشگران دانشگاه ادینبورگ در بریتانیا پی بردند افرادی که دارای تفاوت در ژن PDSS2 موجود در DNA هستند در مقایسه با افراد بدون این تفاوت، تمایل کمتری به نوشیدن قهوه دارند. این تصور وجود دارد که تفاوت در ژن باعث کند شدن فرآیند تجزیه کافئین در بدن می شود، همانند کسانی که دارای این تفاوت در نوشیدن کمتر هستند، زیرا از این افراد کاملاً انتظار می رود که پیشنهاد قهوه را رد کنند.

    نیکولا پیراستو، متخصص ژنتیک، در گفتگو با الکساندرا سیفرلین در مجله Time اشاره می کند، «فرض ما این است که بدن افرادی که دارای میزان بالایی از این ژن است، کافئین را کندتر تجزیه می کند و به همین دلیل است که آنها کمتر قهوه می نوشند، آنها باید کمتر این نوشیدنی را بنوشند تا همچنان از اثرات مثبت کافئین مانند بیدار ماندن و احساس خستگی کمتر بهره مند شوند.»

    پژوهشگران ساختار ژنتیکی ۳۷۰ نفر از ساکنان یک روستای کوچک در جنوب ایتالیا را بررسی کردند و آن را با DNA 843 نفر از روستاییان جنوب شرقی این کشور مقایسه کردند. علاوه بر این که آرایش ژنوتیپ شرکت کنندگان مشخص شد، آنها در یک نظرسنجی به سوالی درباره میزان مصرف قهوه خود در طی روز پاسخ دادند.

    این گروه پژوهشی پی برد که افراد دارای تفاوت در ژن PDSS2 به طور میانگین در روز حدود یک فنجان قهوه کمتر می نوشند. وقتی دانشمندان این آزمایش را با ۱۷۳۱ نفر در هلند تکرار کردند، به نتیجه مشابهی رسیدند. شرکت کنندگان دارای تفاوت در DNA قهوه کمتری می نوشیدند، اگرچه این تفاوت – که از نظر تعداد فنجان های مصرف شده بررسی شد – این بار کمتر بود.

    تفاوت ایتالیایی ها و هلندی ها!

    پژوهشگران اختلاف بین مصرف ایتالیایی ها و هلندی ها را به تفاوت در اندازه متفاوت سرو کردن قهوه آنها نسبت می دهند: در ایتالیا مردم در فنجان های کوچک قهوه می نوشند، در صورتی که هلندی ها فنجان های بزرگ را ترجیح می دهند.

    پیراستو به سارا ناپتون از سایت The Telegraph می گوید، «به نظر من این تحقیق این ایده را تقویت می کند که ژنتیک نقش بسیار مهمی در عادت های روزمره و سبک زندگی ما ایفا می کند و شناخت این موضوع به ما کمک می کند تا چگونگی و چرایی رفتار مردم را متوجه شویم و ما را قادر می سازد تا پی ببریم که نسبت به این رفتارها چگونه عمل کنیم. در این مورد خاص به نظر می رسد این پژوهش این ایده را تقویت می کند که کافئین احتمالاً محرک بیولوژیکی اصلی در مصرف قهوه است.»

    اگرچه این تیم پژوهشی اظهار می کند که در این مرحله فقط به یک ارتباط در این زمینه پی برده است، اما این اولین بار نیست که پژوهشگران به رابطه میان میزان نوشیدن قهوه و کدهای ژنتیکی ما پی می برند. یک تحقیق بسیار گسترده تر در سال ۲۰۱۴ انجام شد که در آن DNA بیش از ۱۲۰ هزار نفر مورد بررسی قرار گرفت و پی برده شد که تفاوت در ژن ها باعث می شود تا افراد مصرف قهوه خود را بر اساس میزان موثری که بدن آنها کافئین را تجزیه می کند متعادل کنند، تا این که از تاثیرات بهینه این بهره مند شوند.

    برای تایید این یافته ها به تحقیقات دیگری نیاز خواهد بود، اما ما هر چقدر بیشتر درباره رابطه بین قهوه و DNA اطلاعات کسب کنیم برای ما بهتر است – به ویژه به دلیل اهمیتی که آن برای سلامتی ما دارد.

    پیراستو می گوید، «نتایج تحقیق ما این موضوع را تقویت می کند که تحریک شدن ما به نوشیدن قهوه ممکن است در ژن های ما نهفته باشد. ما باید تحقیقات گسترده تری انجام دهیم تا یافته های خود را اثبات کرده و همچنین رابطه بین PDSS2 مصرف قهوه را توضیح دهیم.»/کلیک

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    رابطه میزان میل به قهوه و DNA افراد

  • 30آگوست

    همه ویتامین های موجود در شیر مادر

    تغذیه انحصاری با در شش ماه اول برای نوزادان ضروری است. با این حال مادران در این دوران باید دقت بیشتری نسبت به تغذیه خود و شیرخوارشان داشته باشند.

    با مواد مغذی و ویتامین های موجود در شیر مادر بیشتر آشنا می شویم.

    ویتامین آ

    آغوز، مشخصا غنی از ویتامین آ است. میزان ویتامین آ در شیر مادر به ذخیره مادر وابسته است. چنین تخمین زده می شود که ویتامین آ دریافتی یک شیرخوار در مدت شش ماه تغذیه با شیر مادر حدود ۶۰ برابر میزانی است که در دوران جنینی دریافت می کند. به هر حال غلظت ویتامین آ در پلاسما و شیر مادرانی که از منابع غذایی دارای ویتامین آ کمتری مصرف می کنند، پایین است.

    ویتامین ث

    بعضی مطالعات ارتباط بین ویتامین ث رژیم غذایی مادر را با غلظت آن در شیر مادر نشان داده اند. در مطالعات دیگری که با استفاده از مکمل یاری در رژیم غذایی مادر بود، ارتباط مستقیمی با غلظت آن در شیر مادر وجود نداشت. با این وجود مادران باید تشویق شوند غذاهای سالمی را که غنی از ویتامین ث است مصرف کنند.

    ویتامین های گروه ب

    ویتامین ب ۱، ویتامین ب ۲، ویتامین ب ۳، ویتامین ب ۶ و ویتامین ب ۱۲ ذخیره نمی شوند بنابر این لازم است روزانه در رژیم غذایی مادر وجود داشته باشند.

    این ویتامین ها به سهولت از طریق غدد سینه به داخل شیر منتقل می شوند اما رژیم های غذایی حاوی غلاتی که با ویتامین های گروه ب غنی نشده اند، استفاده کم از منابع حیوانی یا بیماری هایی که بر وضع ویتامین ب ۱۲ تاثیر می گذارند ممکن است سبب غلظت پایین ویتامین های گروه ب در شیر مادر شود.

    اسیدهای چرب

    اسیدهای چرب توسط غدد سینه ساخته می شوند اما میزان این اسیدها در شیر مادر به میزان بسیار زیادی به تغذیه مادر و ذخایر بدن وی بستگی دارد. برای جلوگیری از کمبود اسیدهای چرب ضروری در مادر و شیرخوار، وجود امگا ۶ لینولئیکاسید و امگا ۳ لینولنیک اسید در رژیم غذایی الزامی است.

    مطالعات متعدد نشان داده است مصرف اسید چرب امگا ۳ توسط مادر سبب افزایش میزان آن در شیر می شود، در نتیجه با دریافت این اسیدهای چرب ضروری توسط شیرخوار، عملکرد مغزی و شناختی وی بهبود می یابد.

    ویتامین دی

    برخلاف سایر ویتامین ها که از طریق غذا تامین می شوند، قسمت اعظم ویتامین دی در نتیجه سنتز آن در پوست به دنبال تابش اشعه ماوراء بنفش تولید می شود. تنها قسمت کمی از نیاز روزانه این ویتامین از طریق غذایی است مانند روغن ماهی، جگر، تخم مرغ و قارچ.

    ید

    میزان «ید» موجود در شیر مادر به شدت تحت تاثیر وضعیت «ید» مادر است. «ید» برای فعالیت و عملکرد تکاملی بدن ضروری است.

    خوشبختانه غدد سینه قادرند حتی زمانی که مادر کمبود «ید» دارد، میزان کافی «ید» را در شیر فراهم کنند. برای اطمینان یافتن از عدم کمبود «ید»، مادران روزانه ۲۵۰ میکروگرم ید در طول دوران شیردهی دریافت نمایند./سلامتی

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    همه ویتامین های موجود در شیر مادر

    تغذیه انحصاری با در شش ماه اول برای نوزادان ضروری است. با این حال مادران در این دوران باید دقت بیشتری نسبت به تغذیه خود و شیرخوارشان داشته باشند.

    با مواد مغذی و ویتامین های موجود در شیر مادر بیشتر آشنا می شویم.

    ویتامین آ

    آغوز، مشخصا غنی از ویتامین آ است. میزان ویتامین آ در شیر مادر به ذخیره مادر وابسته است. چنین تخمین زده می شود که ویتامین آ دریافتی یک شیرخوار در مدت شش ماه تغذیه با شیر مادر حدود ۶۰ برابر میزانی است که در دوران جنینی دریافت می کند. به هر حال غلظت ویتامین آ در پلاسما و شیر مادرانی که از منابع غذایی دارای ویتامین آ کمتری مصرف می کنند، پایین است.

    ویتامین ث

    بعضی مطالعات ارتباط بین ویتامین ث رژیم غذایی مادر را با غلظت آن در شیر مادر نشان داده اند. در مطالعات دیگری که با استفاده از مکمل یاری در رژیم غذایی مادر بود، ارتباط مستقیمی با غلظت آن در شیر مادر وجود نداشت. با این وجود مادران باید تشویق شوند غذاهای سالمی را که غنی از ویتامین ث است مصرف کنند.

    ویتامین های گروه ب

    ویتامین ب ۱، ویتامین ب ۲، ویتامین ب ۳، ویتامین ب ۶ و ویتامین ب ۱۲ ذخیره نمی شوند بنابر این لازم است روزانه در رژیم غذایی مادر وجود داشته باشند.

    این ویتامین ها به سهولت از طریق غدد سینه به داخل شیر منتقل می شوند اما رژیم های غذایی حاوی غلاتی که با ویتامین های گروه ب غنی نشده اند، استفاده کم از منابع حیوانی یا بیماری هایی که بر وضع ویتامین ب ۱۲ تاثیر می گذارند ممکن است سبب غلظت پایین ویتامین های گروه ب در شیر مادر شود.

    اسیدهای چرب

    اسیدهای چرب توسط غدد سینه ساخته می شوند اما میزان این اسیدها در شیر مادر به میزان بسیار زیادی به تغذیه مادر و ذخایر بدن وی بستگی دارد. برای جلوگیری از کمبود اسیدهای چرب ضروری در مادر و شیرخوار، وجود امگا ۶ لینولئیکاسید و امگا ۳ لینولنیک اسید در رژیم غذایی الزامی است.

    مطالعات متعدد نشان داده است مصرف اسید چرب امگا ۳ توسط مادر سبب افزایش میزان آن در شیر می شود، در نتیجه با دریافت این اسیدهای چرب ضروری توسط شیرخوار، عملکرد مغزی و شناختی وی بهبود می یابد.

    ویتامین دی

    برخلاف سایر ویتامین ها که از طریق غذا تامین می شوند، قسمت اعظم ویتامین دی در نتیجه سنتز آن در پوست به دنبال تابش اشعه ماوراء بنفش تولید می شود. تنها قسمت کمی از نیاز روزانه این ویتامین از طریق غذایی است مانند روغن ماهی، جگر، تخم مرغ و قارچ.

    ید

    میزان «ید» موجود در شیر مادر به شدت تحت تاثیر وضعیت «ید» مادر است. «ید» برای فعالیت و عملکرد تکاملی بدن ضروری است.

    خوشبختانه غدد سینه قادرند حتی زمانی که مادر کمبود «ید» دارد، میزان کافی «ید» را در شیر فراهم کنند. برای اطمینان یافتن از عدم کمبود «ید»، مادران روزانه ۲۵۰ میکروگرم ید در طول دوران شیردهی دریافت نمایند./سلامتی

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    همه ویتامین های موجود در شیر مادر

  • 30آگوست

    جای زخم را چگونه ناپدید کنیم؟

    مسائل و اتفاقات مختلفی می‌تواند از یک خراشیدگی کوچک تا یک زخم عمیق و بزرگ را روی پوست‌ تان ظاهر کند. صدمه‌ ای که شاید ماه‌ ها و سال‌ ها و شاید تا پایان عمر همراه‌ تان باقی بماند.

    اغلب افرادی که اینگونه زخم‌ ها را تجربه کرده‌اند دل خوشی از این زخم ‌ها و رد به جای مانده از آن ندارند چون هم زیبایی ‌شان را تحت تاثیر قرار می‌دهد و هم یادآور خاطره تلخی است که روزگاری آن را سپری کرده‌اند. اگر شما هم جزو این افراد هستید و این روزها با نگاه کردن به رد باقی‌ مانده از یک شوخی یا تصادف غمگین و ناراحت می‌شوید با ما همراه باشید.

    به همان اندازه که سپر و محافظ بدن در برابر تمام بیماری ‌هاست، آسیب ‌پذیر هم هست. اتفاق‌ های مختلف از یک خراشیدگی ساده گرفته تا حادثه‌ ها و تصادفات می‌تواند به پوست صدمه بزند. خوشبختانه پوست قابلیت بازسازی و ترمیم خود را دارد و به محض اینکه دچار آسیب شود، سلول‌های کلاژن و ترمیم‌ کننده توسط جریان خون به محل آسیب‌ دیدگی گسیل می‌شوند و یک لایه محافظ روی آن تشکیل می‌دهند تا از ورود میکروب و در نتیجه عفونت آن جلوگیری کنند.

    شکل این لایه محافظ یا همان زخم رابطه مستقیم با شدت و اندازه آسیب و توانایی بدن در ترمیم و بازسازی خود دارد. در واقع بریدگی ‌ها یا جراحت‌ های پوستی توسط زخم ‌ها بهبود پیدا می‌کنند. اما گاهی اوقات پس از مداوای آسیب، اثر زخم باقی می‌ماند؛ عوامل مختلف از جمله عمق و اندازه زخم، محل آسیب‌دیدگی، نوع پوست، سن، ارث، جنسیت و نژاد بر چگونگی واکنش پوست شما تاثیر‌ دارند.

    برای اینکه جای زخم‌ ها روی پوست ‌تان باقی نماند هر وقت دچار سانحه، آسیب ‌دیدگی، ضربه‌ خوردن یا بریدگی شدید حتما برای درمان زخم و پیشگیری از تشکیل جای زخم ناخوشایند یا وسیع، وقت بگذارید. جدا از مسائل زیبایی، عدم‌ بهبود مناسب زخم ‌ها می‌تواند مشکلاتی مانند محدودیت حرکت و ناهنجاری عضوی را به دنبال داشته باشد.

    زخم ‌ها در ابتدا صورتی رنگ هستند اما هر چه رو به بهبود می‌روند رنگ ‌شان تیره ‌تر و کدرتر می‌شود. اگر زخم‌ ها نزدیک یک پایانه درد و محل قرار گرفتن رشته ‌های عصبی باشند، ممکن است روند بهبودشان برای شما دردآور باشد. زخم عمیق مفاصل هم می‌تواند روی تحرک ‌تان تاثیر گذاشته و حرکت را مختل کند.

    انواع زخم

    به طور کلی بعد از جراحت دو نوع زخم روی پوست تشکیل می‌شود: بافت کلوئید یا بافت‌ تروفیک؛ زخم کلوئیدی که اثرش روی پوست باقی می‌ماند وقتی ایجاد می‌شود که در دوره بازسازی و ترمیم، ساختاری متکی بر بافت کلاژن به صورت متورم روی پوست تشکیل شود. عفونت در ایجاد این ضایعه پوستی تاثیر دارد. زخم ‌های کلوئیدی نسبت به قسمت آسیب‌ دیده اصلی فراتر می‌روند و بیشتر روی شانه و استخوان‌ های قفسه سینه دیده می‌شوند. زخم‌ های هایپرتروفیک از محل جراحت فراتر نمی‌روند، اما بافت‌شان ضخیم ‌تر، برجسته و تیره‌ تر است. زخم‌های هایپرتروفیک در محل‌ های پیوند پوستی یا سوختگی ‌های شدید دیده می‌شوند.

    چاره چیست؟

    اگر می‌خواهید جای زخم و جوشگاه روی پوست شما باقی نماند به محض اینکه پوست ‌تان دچار آسیب شد برای درمان آن اقدام کنید. اگر جراحت ‌تان عمیق است وخونریزی دارد سعی کنید از رژیم غذایی سرشار از ویتامین K استفاده کنید، بنابراین کلم‌ بروکلی، چای سبز، تخم‌مرغ، پنیر و سویا را در سبد غذایی خود جای دهید.

    ویتامین K از ایجاد خون ریزی ‌های منتشر و لخته ‌های بزرگ خونی جلوگیری می‌کند. حواس ‌تان باشد که مرتب پانسمان زخم را عوض کرده و آن را شست ‌و شو دهید تا زخم‌ تان عفونت نکند. ویتامین E قابلیت خوبی برای از بین بردن جای زخم دارد، پس بعد از بهبود جراحت و برای اینکه اثری از زخم روی پوست‌ تان باقی نماند از لوسیون‌ ها و کرم ‌های حاوی استفاده کنید.

    ویتامین E به دلیل خاصیت آنتی‌ اکسیدانی روند بهبود و ترمیم پوست آسیب‌ دیده را تسریع می‌کند. از آنجا که لوسیون ها و کرم ها عموما مواد شیمیایی دارند و ممکن است پوست آسیب ‌دیده را تحریک کنند، بهتر است از ویتامین‌ E خالص استفاده کنید. هر چند محصولات جدیدی وارد بازار شده است که ترکیباتی حاوی ویتامین E به همراه توکوفرول یا سیترات روی دارند و به حفظ رطوبت پوست و بهبود جای زخم کمک می‌کنند.

    ماساژ درمانی کنید

    همه ما تجربه جراحت پوستی را داریم و می‌دانیم در طول مدت بهبود، زخم به مرور زمان خشک و سفت شده و گاهی اوقات به ویژه زمانی که آسیب ‌دیدگی عمیق است سبب کشیدگی پوست می‌شود. برای این‌که به این عارضه دچار نشویم می‌توانیم با ماساژ زخم رشته‌ های ضخیم کلاژن را شکسته و از سفت و سخت شدن زخم‌ مان جلوگیری کنیم. البته این کار را باید بعد از بهبود جراحت انجام دهید. ماساژ دادن مانع خشکی، ترک و پوسته پوسته شدن زخم می‌شود. باید بدانید که زخم خشک شده و ضخیم مستعد عوارضی مانند عفونت، حساسیت و قارچ است.

    برای این‌ که هنگام ماساژ درد یا سوزش نداشته باشید پیشنهاد می‌کنیم از محلول‌ ها و مواد کاملا طبیعی مثل آلوورا یا گلاب استفاده کنید. استفاده از این مواد کمک می‌کند بافت خشن زخم، نرم و منعطف شود. البته شما می‌توانید به توصیه دکتر فابیولاکاراوافال، پزشک متخصص آسیب‌شناسی دانشگاه کانسپیچون شیلی، توجه کرده و از عصاره گل رز و گلاب برای ماساژ زخم استفاده کنید. اگر نمی‌خواهید ماساژتان نتیجه عکس داشته باشد و اوضاع را بدتر کند، دقت داشته باشید که زخم را درست و به طور منظم ماساژ دهید. پیشنهاد می‌کنیم برای انتخاب محلول مناسب و نحوه صحیح ماساژ زخم ‌های بزرگ و عمیق از نظر یک متخصص استفاده کنید.

    تاثیر حرارت بر جای زخم

    باقی ماندن جای زخم روی پوست اتفاق خوشایندی نیست و خیلی وقت ‌ها حتی چشم را آزار داده یا خاطره ‌ای که نباید را زنده می‌کند. اوضاع وقتی بدتر می‌شود که سطح زخم برجسته و وسیع ‌تر شود. علت این عارضه این است که بر اثر آسیب‌ دیدگی لایه اپیدرم، لایه اول و محافظ پوست، از بین می‌رود، اما لایه دوم پوست همچنان به تولید سلول‌ های تازه ادامه می‌دهد. از آنجا که لایه ایپدرم از میان رفته و نمی‌تواند با فشار تولید سلول در لایه دوم را کنترل کند، این سلول‌ های اضافه به سطح ضایعه آمده و زخم را برجسته و وسیع می‌کنند.

    برای درمان این عارضه باید مانند اپیدرم با وارد کردن فشار روی زخم مانع تولید و تجمع سلول ‌های اضافه در سطح پوست شویم. در این روش درمانی که به «درمان فشارنده» یا «درمان فشاری» موسوم است با استفاده از پدهای فشارنده یا بانداژ‌های سفت زخم را پانسمان می‌کنند. این کار مانع از تشکیل بافت ترمیمی‌ هایپرتروفیک می‌شود. ‌ برای استفاده از این روش درمانی لازم است مدت زمان و شدت فشار مناسب برای زخم را بدانیم، بنابراین پیشنهاد می‌کنیم حتما از نظرات یک متخصص استفاده کنید.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    جای زخم را چگونه ناپدید کنیم؟

    مسائل و اتفاقات مختلفی می‌تواند از یک خراشیدگی کوچک تا یک زخم عمیق و بزرگ را روی پوست‌ تان ظاهر کند. صدمه‌ ای که شاید ماه‌ ها و سال‌ ها و شاید تا پایان عمر همراه‌ تان باقی بماند.

    اغلب افرادی که اینگونه زخم‌ ها را تجربه کرده‌اند دل خوشی از این زخم ‌ها و رد به جای مانده از آن ندارند چون هم زیبایی ‌شان را تحت تاثیر قرار می‌دهد و هم یادآور خاطره تلخی است که روزگاری آن را سپری کرده‌اند. اگر شما هم جزو این افراد هستید و این روزها با نگاه کردن به رد باقی‌ مانده از یک شوخی یا تصادف غمگین و ناراحت می‌شوید با ما همراه باشید.

    به همان اندازه که سپر و محافظ بدن در برابر تمام بیماری ‌هاست، آسیب ‌پذیر هم هست. اتفاق‌ های مختلف از یک خراشیدگی ساده گرفته تا حادثه‌ ها و تصادفات می‌تواند به پوست صدمه بزند. خوشبختانه پوست قابلیت بازسازی و ترمیم خود را دارد و به محض اینکه دچار آسیب شود، سلول‌های کلاژن و ترمیم‌ کننده توسط جریان خون به محل آسیب‌ دیدگی گسیل می‌شوند و یک لایه محافظ روی آن تشکیل می‌دهند تا از ورود میکروب و در نتیجه عفونت آن جلوگیری کنند.

    شکل این لایه محافظ یا همان زخم رابطه مستقیم با شدت و اندازه آسیب و توانایی بدن در ترمیم و بازسازی خود دارد. در واقع بریدگی ‌ها یا جراحت‌ های پوستی توسط زخم ‌ها بهبود پیدا می‌کنند. اما گاهی اوقات پس از مداوای آسیب، اثر زخم باقی می‌ماند؛ عوامل مختلف از جمله عمق و اندازه زخم، محل آسیب‌دیدگی، نوع پوست، سن، ارث، جنسیت و نژاد بر چگونگی واکنش پوست شما تاثیر‌ دارند.

    برای اینکه جای زخم‌ ها روی پوست ‌تان باقی نماند هر وقت دچار سانحه، آسیب ‌دیدگی، ضربه‌ خوردن یا بریدگی شدید حتما برای درمان زخم و پیشگیری از تشکیل جای زخم ناخوشایند یا وسیع، وقت بگذارید. جدا از مسائل زیبایی، عدم‌ بهبود مناسب زخم ‌ها می‌تواند مشکلاتی مانند محدودیت حرکت و ناهنجاری عضوی را به دنبال داشته باشد.

    زخم ‌ها در ابتدا صورتی رنگ هستند اما هر چه رو به بهبود می‌روند رنگ ‌شان تیره ‌تر و کدرتر می‌شود. اگر زخم‌ ها نزدیک یک پایانه درد و محل قرار گرفتن رشته ‌های عصبی باشند، ممکن است روند بهبودشان برای شما دردآور باشد. زخم عمیق مفاصل هم می‌تواند روی تحرک ‌تان تاثیر گذاشته و حرکت را مختل کند.

    انواع زخم

    به طور کلی بعد از جراحت دو نوع زخم روی پوست تشکیل می‌شود: بافت کلوئید یا بافت‌ تروفیک؛ زخم کلوئیدی که اثرش روی پوست باقی می‌ماند وقتی ایجاد می‌شود که در دوره بازسازی و ترمیم، ساختاری متکی بر بافت کلاژن به صورت متورم روی پوست تشکیل شود. عفونت در ایجاد این ضایعه پوستی تاثیر دارد. زخم ‌های کلوئیدی نسبت به قسمت آسیب‌ دیده اصلی فراتر می‌روند و بیشتر روی شانه و استخوان‌ های قفسه سینه دیده می‌شوند. زخم‌ های هایپرتروفیک از محل جراحت فراتر نمی‌روند، اما بافت‌شان ضخیم ‌تر، برجسته و تیره‌ تر است. زخم‌های هایپرتروفیک در محل‌ های پیوند پوستی یا سوختگی ‌های شدید دیده می‌شوند.

    چاره چیست؟

    اگر می‌خواهید جای زخم و جوشگاه روی پوست شما باقی نماند به محض اینکه پوست ‌تان دچار آسیب شد برای درمان آن اقدام کنید. اگر جراحت ‌تان عمیق است وخونریزی دارد سعی کنید از رژیم غذایی سرشار از ویتامین K استفاده کنید، بنابراین کلم‌ بروکلی، چای سبز، تخم‌مرغ، پنیر و سویا را در سبد غذایی خود جای دهید.

    ویتامین K از ایجاد خون ریزی ‌های منتشر و لخته ‌های بزرگ خونی جلوگیری می‌کند. حواس ‌تان باشد که مرتب پانسمان زخم را عوض کرده و آن را شست ‌و شو دهید تا زخم‌ تان عفونت نکند. ویتامین E قابلیت خوبی برای از بین بردن جای زخم دارد، پس بعد از بهبود جراحت و برای اینکه اثری از زخم روی پوست‌ تان باقی نماند از لوسیون‌ ها و کرم ‌های حاوی استفاده کنید.

    ویتامین E به دلیل خاصیت آنتی‌ اکسیدانی روند بهبود و ترمیم پوست آسیب‌ دیده را تسریع می‌کند. از آنجا که لوسیون ها و کرم ها عموما مواد شیمیایی دارند و ممکن است پوست آسیب ‌دیده را تحریک کنند، بهتر است از ویتامین‌ E خالص استفاده کنید. هر چند محصولات جدیدی وارد بازار شده است که ترکیباتی حاوی ویتامین E به همراه توکوفرول یا سیترات روی دارند و به حفظ رطوبت پوست و بهبود جای زخم کمک می‌کنند.

    ماساژ درمانی کنید

    همه ما تجربه جراحت پوستی را داریم و می‌دانیم در طول مدت بهبود، زخم به مرور زمان خشک و سفت شده و گاهی اوقات به ویژه زمانی که آسیب ‌دیدگی عمیق است سبب کشیدگی پوست می‌شود. برای این‌که به این عارضه دچار نشویم می‌توانیم با ماساژ زخم رشته‌ های ضخیم کلاژن را شکسته و از سفت و سخت شدن زخم‌ مان جلوگیری کنیم. البته این کار را باید بعد از بهبود جراحت انجام دهید. ماساژ دادن مانع خشکی، ترک و پوسته پوسته شدن زخم می‌شود. باید بدانید که زخم خشک شده و ضخیم مستعد عوارضی مانند عفونت، حساسیت و قارچ است.

    برای این‌ که هنگام ماساژ درد یا سوزش نداشته باشید پیشنهاد می‌کنیم از محلول‌ ها و مواد کاملا طبیعی مثل آلوورا یا گلاب استفاده کنید. استفاده از این مواد کمک می‌کند بافت خشن زخم، نرم و منعطف شود. البته شما می‌توانید به توصیه دکتر فابیولاکاراوافال، پزشک متخصص آسیب‌شناسی دانشگاه کانسپیچون شیلی، توجه کرده و از عصاره گل رز و گلاب برای ماساژ زخم استفاده کنید. اگر نمی‌خواهید ماساژتان نتیجه عکس داشته باشد و اوضاع را بدتر کند، دقت داشته باشید که زخم را درست و به طور منظم ماساژ دهید. پیشنهاد می‌کنیم برای انتخاب محلول مناسب و نحوه صحیح ماساژ زخم ‌های بزرگ و عمیق از نظر یک متخصص استفاده کنید.

    تاثیر حرارت بر جای زخم

    باقی ماندن جای زخم روی پوست اتفاق خوشایندی نیست و خیلی وقت ‌ها حتی چشم را آزار داده یا خاطره ‌ای که نباید را زنده می‌کند. اوضاع وقتی بدتر می‌شود که سطح زخم برجسته و وسیع ‌تر شود. علت این عارضه این است که بر اثر آسیب‌ دیدگی لایه اپیدرم، لایه اول و محافظ پوست، از بین می‌رود، اما لایه دوم پوست همچنان به تولید سلول‌ های تازه ادامه می‌دهد. از آنجا که لایه ایپدرم از میان رفته و نمی‌تواند با فشار تولید سلول در لایه دوم را کنترل کند، این سلول‌ های اضافه به سطح ضایعه آمده و زخم را برجسته و وسیع می‌کنند.

    برای درمان این عارضه باید مانند اپیدرم با وارد کردن فشار روی زخم مانع تولید و تجمع سلول ‌های اضافه در سطح پوست شویم. در این روش درمانی که به «درمان فشارنده» یا «درمان فشاری» موسوم است با استفاده از پدهای فشارنده یا بانداژ‌های سفت زخم را پانسمان می‌کنند. این کار مانع از تشکیل بافت ترمیمی‌ هایپرتروفیک می‌شود. ‌ برای استفاده از این روش درمانی لازم است مدت زمان و شدت فشار مناسب برای زخم را بدانیم، بنابراین پیشنهاد می‌کنیم حتما از نظرات یک متخصص استفاده کنید.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    جای زخم را چگونه ناپدید کنیم؟

  • 30آگوست

    همه چیز درباره زردی در نوزادان

    امکان ابتلای همه نوزادان به بیماری زردی در هنگام تولد وجود دارد. ناسازگاری‌ های خونی میان مادر و نوزاد، کم بودن در روز‌های اول تولد کودک، خون ریزی ‌های داخلی نوزادان، بیماری فاویسم و ابتلای مادر کودک به دیابت از عواملی هستند که سبب افزایش بیش از حد بیلی روبین در بدن نوزادان می‌شوند.

    نکاتی درباره زردی کودکان

    ابتلا به این بیماری در وهله اول، ممکن است مادران را بترساند اما جالب این است که بدانید ابتلا به زردی می‌تواند حتی فوایدی برای نوزادان داشته باش. نکته‌ای که اغلب پزشکان و متخصصان کودک آن را بارها تکرار کرده‌اند این است که در هنگام تولد نوزادان باید مورد بررسی و پایش بیلی روبین قرار گیرند تا این بیماری به سرعت تشخیص داده شود. بنابراین تشخیص زود هنگام این بیماری بسیار حائز اهمیت است چراکه افزایش بیش از حد میزان بیلی روبین می‌تواند نوزادان را دچار عوارض جدی کند.

    فواید ابتلا به زردی برای نوزادان

    این بیماری می‌تواند باعث کاهش عفونت‌های دوران نوزادی شود. همچنین بیماری زردی به عنوان یک ماده آنتی اکسیدان از ارگان‌های حیاتی کودک حفاظت می‌کند. علائم ابتلا به این بیماری ممکن است حتی ۳ تا ۷ روز پس از تولد ظاهر شوند.

    در هنگام دچار شدن به بیماری زردی هموگلوبین خون تبدیل به ماده زرد رنگی به نام بیلی روبین می‌شود. ابتلا به زردی در نوزادی مسأله خطرناکی نیست اما افزایش میزان بیلی روبین خون می‌تواند نوزادان را دچار عوارض جدی کند. همچنین افزایش میزان بیلی روبین خون می‌تواند باعث عبور این ماده از مویرگ‌های خونی مغز شده و موجب آسیب به دستگاه عصبی و ایجاد مشکلات عصبی دائمی در نوزادان شود.

    کاهش عفونت‌های دوران نوزادی با ابتلا به زردی

    پایش دقیق مقدار بیلی‌روبین نوزادان در روز‌های تولد بسیار حائز اهمیت است. ۶۰ درصد نوزادان سالم و ۸۰ درصد نوزادان نارس دچار زردی می‌شوند اما درصد کمی از آنها نیاز به اقدام درمانی دارند.

    داروهایی مانند فنوباربیتال و بیلی ناستر که به صورت سنتی یا صنعتی برای درمان زردی به کار گرفته می‌شوند نقشی مؤثر در درمان این بیماری ندارند. در حال حاضر فوتوتراپی یا نوردرمانی، روش درمان استانداردی است که برای درمان زردی استفاده می‌شود.

    عوامل افزایش میزان بیلی روبین در نوزادان

    ناسازگاری‌های خونی میان مادر و نوزاد، کم بودن شیر مادر در روز‌های اول تولد کودک، خون ریزی ‌های داخلی نوزادان، بیماری فاویسم و ابتلای مادر کودک به دیابت از عواملی هستند که سبب افزایش بیش از حد بیلی روبین در بدن نوزادان می‌شوند. در اغلب موارد، هنگام بررسی علت ابتلا به زردی‌های شدید علل خاصی را نمی‌توان پیدا کرد که به این حالت افزایش تشدید یافته زردی فیزیولوژیک گفته می‌شود.

    کم بودن شیر مادر در روزهای اول تولد و افزایش بیلی روبین کمک به سزایی در پیشگیری از ابتلا به بیماری‌های مختلف می‌کند. اغلب نوزادان تنها با مصرف مکرر شیر مادر و پایش گاهگاهی سطح بیلی روبین از این مرحله عبور می‌کنند و تعداد کمی از آنها در این زمان نیاز به بستری و نور درمانی دارد بنابراین در این زمان استفاده از شیر خشک به علت عوارض شدید آن به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    همه چیز درباره زردی در نوزادان

    امکان ابتلای همه نوزادان به بیماری زردی در هنگام تولد وجود دارد. ناسازگاری‌ های خونی میان مادر و نوزاد، کم بودن در روز‌های اول تولد کودک، خون ریزی ‌های داخلی نوزادان، بیماری فاویسم و ابتلای مادر کودک به دیابت از عواملی هستند که سبب افزایش بیش از حد بیلی روبین در بدن نوزادان می‌شوند.

    نکاتی درباره زردی کودکان

    ابتلا به این بیماری در وهله اول، ممکن است مادران را بترساند اما جالب این است که بدانید ابتلا به زردی می‌تواند حتی فوایدی برای نوزادان داشته باش. نکته‌ای که اغلب پزشکان و متخصصان کودک آن را بارها تکرار کرده‌اند این است که در هنگام تولد نوزادان باید مورد بررسی و پایش بیلی روبین قرار گیرند تا این بیماری به سرعت تشخیص داده شود. بنابراین تشخیص زود هنگام این بیماری بسیار حائز اهمیت است چراکه افزایش بیش از حد میزان بیلی روبین می‌تواند نوزادان را دچار عوارض جدی کند.

    فواید ابتلا به زردی برای نوزادان

    این بیماری می‌تواند باعث کاهش عفونت‌های دوران نوزادی شود. همچنین بیماری زردی به عنوان یک ماده آنتی اکسیدان از ارگان‌های حیاتی کودک حفاظت می‌کند. علائم ابتلا به این بیماری ممکن است حتی ۳ تا ۷ روز پس از تولد ظاهر شوند.

    در هنگام دچار شدن به بیماری زردی هموگلوبین خون تبدیل به ماده زرد رنگی به نام بیلی روبین می‌شود. ابتلا به زردی در نوزادی مسأله خطرناکی نیست اما افزایش میزان بیلی روبین خون می‌تواند نوزادان را دچار عوارض جدی کند. همچنین افزایش میزان بیلی روبین خون می‌تواند باعث عبور این ماده از مویرگ‌های خونی مغز شده و موجب آسیب به دستگاه عصبی و ایجاد مشکلات عصبی دائمی در نوزادان شود.

    کاهش عفونت‌های دوران نوزادی با ابتلا به زردی

    پایش دقیق مقدار بیلی‌روبین نوزادان در روز‌های تولد بسیار حائز اهمیت است. ۶۰ درصد نوزادان سالم و ۸۰ درصد نوزادان نارس دچار زردی می‌شوند اما درصد کمی از آنها نیاز به اقدام درمانی دارند.

    داروهایی مانند فنوباربیتال و بیلی ناستر که به صورت سنتی یا صنعتی برای درمان زردی به کار گرفته می‌شوند نقشی مؤثر در درمان این بیماری ندارند. در حال حاضر فوتوتراپی یا نوردرمانی، روش درمان استانداردی است که برای درمان زردی استفاده می‌شود.

    عوامل افزایش میزان بیلی روبین در نوزادان

    ناسازگاری‌های خونی میان مادر و نوزاد، کم بودن شیر مادر در روز‌های اول تولد کودک، خون ریزی ‌های داخلی نوزادان، بیماری فاویسم و ابتلای مادر کودک به دیابت از عواملی هستند که سبب افزایش بیش از حد بیلی روبین در بدن نوزادان می‌شوند. در اغلب موارد، هنگام بررسی علت ابتلا به زردی‌های شدید علل خاصی را نمی‌توان پیدا کرد که به این حالت افزایش تشدید یافته زردی فیزیولوژیک گفته می‌شود.

    کم بودن شیر مادر در روزهای اول تولد و افزایش بیلی روبین کمک به سزایی در پیشگیری از ابتلا به بیماری‌های مختلف می‌کند. اغلب نوزادان تنها با مصرف مکرر شیر مادر و پایش گاهگاهی سطح بیلی روبین از این مرحله عبور می‌کنند و تعداد کمی از آنها در این زمان نیاز به بستری و نور درمانی دارد بنابراین در این زمان استفاده از شیر خشک به علت عوارض شدید آن به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود.

    نوشته اولین بار در پدیدار شد.

    همه چیز درباره زردی در نوزادان

 
WP_Lime_Slice

آخرین دیدگاه‌ها